﻿1
00:00:06,000 --> 00:00:17,000
<b><font color="#00abfd"> دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده 
  ..:: MiraMovie.Top ::..</font></b>
  <b><font color="#FFC947"> ..:: MyZed.Top ::..</font></b>

2
00:00:23,240 --> 00:00:29,466
‫[ روایت زندگی متیو پری، از زبان خانواده و دوستانش ]‬

3
00:00:29,843 --> 00:00:33,596
‫[ و از زبان خود متیو ]‬

4
00:00:34,826 --> 00:00:39,973
‫یه نیاز عجیبی دارم که توی زندگی‌م خلاق باشم‬

5
00:00:39,998 --> 00:00:42,973
‫عاشق اینم که کارم خندوندن مردم باشه‬

6
00:00:42,997 --> 00:00:46,071
‫[ ۱۹۹۳، یک سال پیش از "فرندز" ]‬

7
00:00:46,921 --> 00:00:49,524
‫برای نقش‌های مختلف تست بازیگری می‌دادم‬

8
00:00:49,549 --> 00:00:52,886
‫هیجان این کار به اینه که نمی‌دونی چی پیش میاد‬

9
00:00:52,911 --> 00:00:54,904
‫سختی‌ش هم به همینه‬

10
00:00:54,929 --> 00:00:58,475
‫دوره‌های طولانی‌ای بود که اصلاً کار نداشتم‬

11
00:00:58,500 --> 00:01:02,520
‫۲۴ سالم که بود،‬
‫ظاهراً کار مدیرهای مالی‌م افتضاح بود‬

12
00:01:02,545 --> 00:01:04,856
‫چون یه روز زنگ زدن و گفتن: "دیگه پولی نداری"‬

13
00:01:04,881 --> 00:01:06,789
‫منم گفتم: "نمی‌شد دو هفته پیش خبر بدید؟"‬

14
00:01:06,814 --> 00:01:07,817
‫وای!‬

15
00:01:07,855 --> 00:01:08,921
‫بعد هم...‬

16
00:01:08,945 --> 00:01:11,990
‫اصلاً نمی‌دونستم باید چی کار کنم‬

17
00:01:14,908 --> 00:01:16,863
‫زیاد اهل دعا نبودم‬

18
00:01:17,869 --> 00:01:20,497
‫ولی یه بار... دعا کردم‬

19
00:01:21,206 --> 00:01:25,752
‫گفتم: "خدایا، هر کاری می‌خوای با من بکن‬

20
00:01:27,170 --> 00:01:29,005
‫فقط لطفاً مشهورم کن"‬

21
00:01:32,133 --> 00:01:38,890
‫حدود سه هفته بعد، مدیر برنامه‌هام یه سریال‬
‫برام جور کردن به اسم "ال‌ای‌ایکس ۲۱۹۴"‬

22
00:01:38,973 --> 00:01:40,809
‫خدایا، عاشق زندگی‌مم‬

23
00:01:40,892 --> 00:01:46,481
‫درباره‌ی باربرهای فرودگاه لس‌آنجلس‬
‫توی سال ۲۱۹۴ بود‬

24
00:01:46,505 --> 00:01:48,666
‫نقش سرپرست باربرها رو بازی می‌کردم‬

25
00:01:48,691 --> 00:01:50,126
‫تو لس‌آنجلس بهتون خوش بگذره‬

26
00:01:50,151 --> 00:01:54,411
‫کارم هم دسته‌بندی چمدون‌های فضایی‌ها بود‬

27
00:01:54,436 --> 00:01:55,548
‫مرسی‬

28
00:01:55,573 --> 00:01:57,830
‫- این سریالی بود که...‬
‫- اوهوم‬

29
00:01:57,855 --> 00:02:00,733
‫بی‌معطلی قبولش کردم‬

30
00:02:01,191 --> 00:02:04,049
‫بعد یهو یه فیلم‌نامه‌ی فوق‌العاده به دستم رسید،‬

31
00:02:04,074 --> 00:02:06,684
‫که اون موقع اسمش "دوست‌هایی مثل ما" بود‬

32
00:02:06,709 --> 00:02:09,686
‫یه نقش توش بود که حسابی توجهم رو جلب کرد،‬

33
00:02:10,296 --> 00:02:13,383
‫چون خیلی شبیه خودم بود و لحن خودم رو داشت‬

34
00:02:13,407 --> 00:02:15,102
‫وای خدا!‬

35
00:02:15,127 --> 00:02:16,845
‫درباره‌ی یه مردی بود که...‬

36
00:02:16,869 --> 00:02:19,082
‫آخ، تازه دارم مزه‌ی زندگی رو می‌چشم‬

37
00:02:19,715 --> 00:02:21,551
‫سعی می‌کرد...‬

38
00:02:21,576 --> 00:02:23,119
‫دیگه بهتر از این هم می‌شه؟‬

39
00:02:23,143 --> 00:02:26,521
‫با بامزه‌بازی نذاره کسی بفهمه‬
‫همیشه چقدر حالش بده‬

40
00:02:28,064 --> 00:02:29,607
‫یادمه با هم بودیم،‬

41
00:02:29,684 --> 00:02:32,103
‫مت می‌گفت دلش می‌خواد توی قسمت‬
‫آزمایشی "فرندز" بازی کنه‬

42
00:02:32,134 --> 00:02:36,067
‫فکر می‌کرد همون کاریه که زندگی‌ش رو عوض می‌کنه‬
‫[ راجر کاستیو، دوست متیو ]‬

43
00:02:36,092 --> 00:02:39,789
‫یادمه می‌گفت: "یکی یه فیلم‌نامه نوشته،‬

44
00:02:39,814 --> 00:02:41,553
‫شخصیتش خودِ خودمه"‬
‫[ دیوید پرسمن، دوست متیو ]‬

45
00:02:41,578 --> 00:02:43,096
‫چندلر دقیقاً خودشه‬

46
00:02:43,121 --> 00:02:44,914
‫مدام به مدیر برنامه‌هام زنگ می‌زدم و می‌گفتم:‬

47
00:02:44,951 --> 00:02:47,922
‫"فکر نکنم ساخت سریال باربرها تأیید بشه"‬

48
00:02:48,294 --> 00:02:51,101
‫- "باید این کار رو برام ردیف کنید"‬
‫- "می‌شه برم برای این نقش تست بدم؟"‬

49
00:02:51,126 --> 00:02:53,399
‫همه‌ش به بابامون زنگ می‌زد‬
‫[ میا پری بوویک، خواهر متیو ]‬

50
00:02:53,423 --> 00:02:55,500
‫ازش می‌پرسید: "چی کار کنم؟‬

51
00:02:55,525 --> 00:02:57,154
‫چطور از این قرارداد خلاص بشم؟"‬

52
00:02:57,179 --> 00:02:58,529
‫خلاصه...‬

53
00:02:58,553 --> 00:03:02,588
‫همه‌ی اهل خونه حسابی نگران و منتظر نتیجه بودن‬

54
00:03:04,976 --> 00:03:08,855
‫تا این‌که یه روز زنگ زدن و گفتن:‬

55
00:03:08,879 --> 00:03:12,542
‫"یه خبر خوش! چهارشنبه برای "فرندز"‬
‫تست بازیگری داری"‬

56
00:03:12,567 --> 00:03:16,237
‫گلندیل ۲۹ درجه، ون‌نایز ۳۴ درجه،‬
‫وودلند هیلز ۳۴ درجه...‬

57
00:03:16,261 --> 00:03:17,797
‫من بردمش سر اون تست‬

58
00:03:17,822 --> 00:03:20,859
‫توی ماشین با هم دیالوگ‌هاش رو تمرین کردیم‬

59
00:03:20,884 --> 00:03:22,790
‫حسابی ذوق داشت‬

60
00:03:25,659 --> 00:03:29,667
‫چند ماه بود که مشغول انتخاب بازیگرها بودیم‬
‫[ وارن لیتلفیلد، رئیس بخش سرگرمی ان‌بی‌سی ]‬

61
00:03:32,212 --> 00:03:33,521
‫نگران بودیم،‬

62
00:03:33,546 --> 00:03:38,400
‫چون انتخاب همه‌ی بازیگرها نسبتاً راحت بود،‬

63
00:03:38,425 --> 00:03:40,404
‫به‌جز نقش چندلر‬

64
00:03:40,428 --> 00:03:43,348
‫نمی‌تونستن بازیگر مناسبی براش پیدا کنن‬

65
00:03:43,431 --> 00:03:47,936
‫کنار اون‌همه هیجان، این نگرانی هم بود که...‬

66
00:03:48,962 --> 00:03:52,578
‫"لعنتی، پس این چندلر بینگ ما کجاست؟"‬

67
00:03:53,316 --> 00:03:55,151
‫تا این‌که...‬

68
00:03:56,027 --> 00:03:58,863
‫متیو پری وارد اتاق شد‬

69
00:04:02,075 --> 00:04:03,952
‫چند تا صحنه رو اجرا کرد‬

70
00:04:04,035 --> 00:04:06,329
‫سلام، ام...‬

71
00:04:06,353 --> 00:04:08,473
‫خب، کلمه‌ی بعدی باید...‬

72
00:04:08,498 --> 00:04:10,246
‫چندلر باشه‬

73
00:04:10,375 --> 00:04:13,211
‫اسمم چندلره و...‬

74
00:04:13,235 --> 00:04:14,633
‫سلام‬

75
00:04:14,658 --> 00:04:16,105
‫از اشتیاق خم شده بودم جلو‬

76
00:04:16,130 --> 00:04:17,959
‫دیگه بیشتر از این هم می‌شه براش له‌له زد؟‬

77
00:04:17,984 --> 00:04:19,375
‫اصلاً این‌طور نیست‬

78
00:04:19,400 --> 00:04:23,154
‫خب، منم گیر کردم بین بد و بدتر‬

79
00:04:23,179 --> 00:04:25,390
‫سیر نمی‌شدم.‬
‫دلم می‌خواست بازم ببینم‬

80
00:04:25,414 --> 00:04:26,515
‫آره‬

81
00:04:26,540 --> 00:04:32,549
‫کمتر از ۳۰ ثانیه طول کشید تا حس کنم...‬

82
00:04:33,788 --> 00:04:35,417
‫"آره، این خودشه"‬

83
00:04:35,441 --> 00:04:37,026
‫"این... همون چندلر ماست"‬

84
00:04:38,379 --> 00:04:40,081
‫این نقش رو واقعاً می‌خواستم،‬

85
00:04:40,106 --> 00:04:43,109
‫برای همین دیوانه‌وار پیام‌هام رو چک می‌کردم‬

86
00:04:43,616 --> 00:04:45,952
‫ولی خبری نبود.‬
‫فکر کردم از دستش دادم‬

87
00:04:49,497 --> 00:04:52,452
‫با پدر و مادرم پشت میز نشسته بودیم که‬
‫تلفن زنگ زد‬

88
00:04:52,477 --> 00:04:54,228
‫خب، اون موقع تلفن خونه بود‬

89
00:04:54,252 --> 00:04:57,707
‫بابام پرید و دوید سمت تلفن و جواب داد‬

90
00:04:57,732 --> 00:05:00,651
‫یه لحظه ساکت شد، بعد داد زد: "ایول!"‬

91
00:05:00,675 --> 00:05:02,568
‫خیلی بلند گفت‬

92
00:05:02,593 --> 00:05:04,963
‫بعد گفت: "نقش رو گرفت!" و همه‌مون...‬

93
00:05:04,988 --> 00:05:07,199
‫من و مامانم پشت میز بودیم و گفتیم: "وای خدا!"‬

94
00:05:07,224 --> 00:05:08,575
‫گفت نقش رو گرفته‬

95
00:05:08,599 --> 00:05:11,744
‫یادمه اصلاً تعجب نکردم که نقش رو گرفت‬

96
00:05:11,769 --> 00:05:13,473
‫اون پیام رو که گرفتم، دیگه...‬

97
00:05:13,498 --> 00:05:16,417
‫زندگی‌م عوض شد و...‬

98
00:05:16,441 --> 00:05:19,475
‫پیش یکی از دوست‌هام بودم، عملاً داد زدم:‬

99
00:05:19,500 --> 00:05:21,836
‫"نقش رو گرفتم!"‬

100
00:05:22,565 --> 00:05:25,027
‫بعد گفتم: "دیگه زیادی معروفم که با تو بگردم"‬

101
00:05:25,051 --> 00:05:26,636
‫و زدم بیرون‬

102
00:05:27,286 --> 00:05:31,484
‫« دربـاره‌ی مـتـیـو پـری »‬

103
00:05:31,516 --> 00:05:33,641
‫« قسمت اول »‬

104
00:05:33,666 --> 00:05:36,079
‫۳۳ بی، برداشت سوم. کلاکت‬

105
00:05:38,171 --> 00:05:39,756
‫خارج از کادر‬

106
00:05:44,635 --> 00:05:45,845
‫خب، هوم‬

107
00:05:48,473 --> 00:05:52,673
‫میا، چی شد امروز خواستی از تجربه‌هات بگی؟‬
‫[ میا پری بوویک، خواهر متیو ]‬

108
00:05:53,311 --> 00:05:54,771
‫خب، ام...‬

109
00:05:57,607 --> 00:05:58,649
‫هوم‬

110
00:06:03,196 --> 00:06:05,281
‫از وقتی متیو...‬

111
00:06:06,112 --> 00:06:08,397
‫تبدیل شد به متیو پری...‬

112
00:06:09,410 --> 00:06:13,081
‫همیشه خیلی می‌ترسیدم،‬

113
00:06:13,956 --> 00:06:18,294
‫و تردید داشتم که با کسی درباره‌ی...‬

114
00:06:19,921 --> 00:06:22,190
‫تجربه‌هام باهاش حرف بزنم یا...‬

115
00:06:22,215 --> 00:06:24,455
‫موقعیتش هم خیلی پیش اومده‬

116
00:06:26,636 --> 00:06:30,846
‫ولی درباره‌ی اتفاقی که افتاد،‬
‫حرف‌های زیادی دارم‬

117
00:06:33,142 --> 00:06:37,061
‫خب، همه‌ی داستان‌های خوب هم خنده دارن، هم غم‬

118
00:06:37,086 --> 00:06:39,507
‫داستان متیو هم دقیقاً همین‌طور بود‬

119
00:06:39,532 --> 00:06:40,733
‫و...‬

120
00:06:42,637 --> 00:06:47,957
‫الان دارم چهره‌ش رو‬
‫توی روزهای اوجش تصور می‌کنم...‬

121
00:06:48,491 --> 00:06:51,494
‫وقتی هنوز اون اتفاق‌های بد براش نیفتاده بود‬

122
00:06:53,025 --> 00:07:00,025
  جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام :
  .:: @MiraMovie1 ::.
  .:: @myZedMovie ::.

123
00:07:02,500 --> 00:07:05,333
‫[ ۱۹۸۷، هالیوود ]‬

124
00:07:05,809 --> 00:07:09,321
‫عاشق بازیگری‌ام‬

125
00:07:09,345 --> 00:07:12,073
‫بین "حرکت" و "کات"، انگار توی بهشتی‬

126
00:07:12,098 --> 00:07:16,853
‫توی خندوندن مردم یه‌جور جادو هست‬

127
00:07:20,565 --> 00:07:23,810
‫همیشه به نظرم متیو پری‬
‫یکی از بامزه‌ترین آدم‌های دنیا بود‬

128
00:07:25,153 --> 00:07:28,215
‫هیچ‌وقت شک نداشتم که موفق می‌شه‬

129
00:07:28,239 --> 00:07:32,009
‫آره‬

130
00:07:32,033 --> 00:07:33,700
‫اسمم راجر کاستیوئه‬

131
00:07:33,725 --> 00:07:40,018
‫متیو بیشتر عمرم بهترین دوستم بوده‬

132
00:07:41,085 --> 00:07:44,005
‫سال ۱۹۸۷ توی لس‌آنجلس آشنا شدیم‬

133
00:07:44,088 --> 00:07:46,924
‫تا جایی که یادمه، مت حدود ۱۷ سالش بود‬

134
00:07:47,008 --> 00:07:50,052
‫من هم سه چهار سال ازش بزرگ‌تر بودم‬

135
00:07:50,136 --> 00:07:52,805
‫اون موقع هنوز مشهور نشده بود‬

136
00:07:52,889 --> 00:07:57,643
‫حدود یه سال از اومدنم‬
‫از میامی به لس‌آنجلس می‌گذشت‬

137
00:07:57,667 --> 00:07:59,662
‫فکر کنم اون موقع کارهای متفرقه می‌کردم‬

138
00:07:59,687 --> 00:08:01,169
‫جوون بودم و...‬

139
00:08:01,194 --> 00:08:03,024
‫تازه داشتم زندگی‌م رو سروسامون می‌دادم‬

140
00:08:03,941 --> 00:08:06,937
‫متیو همیشه می‌گفت: "من و تو و دیوید پرسمن،‬

141
00:08:06,962 --> 00:08:11,397
‫قطعاً سه تا پیرمرد تلخ و طعنه‌زن می‌شیم که‬
‫روی نیمکت پارک می‌شینیم"‬

142
00:08:11,422 --> 00:08:14,258
‫ما سه‌تا از هم جدا نمی‌شدیم‬

143
00:08:14,379 --> 00:08:15,878
‫اسمم دیوید پرسمنه‬

144
00:08:15,902 --> 00:08:18,988
‫و حدود...‬

145
00:08:20,041 --> 00:08:21,805
‫۴۰ سال با متیو رفیق بودم‬

146
00:08:22,543 --> 00:08:25,379
‫اون موقع جوون بودیم و خوش می‌گذروندیم‬

147
00:08:25,403 --> 00:08:27,896
‫همیشه توی کافه فرموزا بودیم‬

148
00:08:27,921 --> 00:08:29,192
‫مت همیشه می‌گفت:‬

149
00:08:29,217 --> 00:08:31,928
‫"کافه فرموزا دانشگاه ما بود"‬

150
00:08:31,952 --> 00:08:33,551
‫این کافه کلی اسم‌ورسم داره‬

151
00:08:33,576 --> 00:08:35,840
‫درست کنار استودیوی برادران وارنر توی هالیووده‬

152
00:08:35,865 --> 00:08:39,535
‫الویس پریسلی، کلارک گیبل،‬
‫همه به اون بار رفت‌وآمد داشتن‬

153
00:08:40,978 --> 00:08:42,288
‫وارد که می‌شدیم،‬

154
00:08:42,313 --> 00:08:44,649
‫آدم‌های پشت تک‌تک میزها رو می‌شناختیم‬

155
00:08:44,673 --> 00:08:47,172
‫عملاً خونه‌ی دوم‌مون بود‬

156
00:08:48,962 --> 00:08:51,590
‫متصدی بار یه پیرمردی بود،‬

157
00:08:51,614 --> 00:08:53,699
‫انگار از توی فیلم‌های قدیمی جیمز کاگنی‬
‫بیرون اومده بود‬

158
00:08:53,724 --> 00:08:56,410
‫می‌گفت: "ستاره‌های سینما، چی میل دارید؟"‬

159
00:08:56,494 --> 00:08:59,727
‫دوست داشتیم گوشه‌ی سالن،‬
‫پشت اون میز بزرگ بشینیم‬

160
00:08:59,752 --> 00:09:01,725
‫همه رو دور خودمون جمع کنیم‬

161
00:09:01,749 --> 00:09:05,711
‫من بودم و متیو و دیوید پرسمن و هنک آزاریا‬

162
00:09:05,795 --> 00:09:09,990
‫پیشخدمت‌ها دقیقاً می‌دونستن چه نوشیدنی‌ای می‌خوریم‬

163
00:09:10,341 --> 00:09:13,886
‫احتمالاً اون شب‌ها یه‌کم زیادی می‌خوردیم‬

164
00:09:14,512 --> 00:09:18,432
‫ولی فقط دنبال خنده و خوش‌گذرونی بودیم‬

165
00:09:20,136 --> 00:09:23,747
‫همه‌ی حرف‌هامون سؤالی بود.‬
‫مدل‌مون این بود‬

166
00:09:23,771 --> 00:09:28,417
‫مثلاً دختر جذابی می‌دیدیم، می‌گفتیم: "دافه؟"‬

167
00:09:28,442 --> 00:09:31,396
‫اگه می‌پرسیدی "دافه؟"، یعنی واقعاً جذاب بود‬

168
00:09:31,421 --> 00:09:35,425
‫بعد همون سؤال رو کوتاه کردیم، شد "شات!"‬

169
00:09:35,449 --> 00:09:36,826
‫فقط می‌گفتیم: "شات!"‬

170
00:09:36,850 --> 00:09:38,469
‫خیلی هم بلند‬

171
00:09:38,494 --> 00:09:41,657
‫وقتی معذب می‌شدیم، مت فقط داد می‌زد: "گوت!"‬

172
00:09:41,682 --> 00:09:44,226
‫یعنی "اوضاع افتضاحه، بزنید بریم"‬

173
00:09:44,250 --> 00:09:45,876
‫برای "گوت" یه قیافه‌ی خاص هم می‌گرفتیم‬

174
00:09:45,900 --> 00:09:47,311
‫الان حتی نمی‌تونم اداش رو دربیارم‬

175
00:09:47,336 --> 00:09:48,729
‫این‌طوری‬

176
00:09:48,754 --> 00:09:52,967
‫توی خیلی از عکس‌هامون هم می‌بینید،‬
‫دهن‌مون رو این‌طوری کش می‌دادیم‬

177
00:09:52,991 --> 00:09:55,152
‫همیشه در حال خندوندن همدیگه بودیم‬

178
00:09:55,177 --> 00:10:00,057
‫سلیقه‌مون توی فیلم و سریال یکی بود.‬
‫مدام سینما می‌رفتیم‬

179
00:10:00,141 --> 00:10:04,354
‫بعد از فیلم، سی نفر توی دست‌شویی بودن،‬

180
00:10:04,379 --> 00:10:10,134
‫یکی‌مون می‌رفت توی یکی از توالت‌ها و‬
‫می‌گفت: "آخ! می‌سوزه!"‬

181
00:10:10,735 --> 00:10:13,876
‫چه خوب!‬
‫خوشحالم راجر همه‌ی این‌ها رو تعریف کرد‬

182
00:10:16,133 --> 00:10:17,259
‫می‌دونی‬

183
00:10:17,283 --> 00:10:18,659
‫از این کارها می‌کردیم دیگه‬

184
00:10:20,077 --> 00:10:23,931
‫یکی از اولین ماشین‌های متیو‬
‫یه میاتای قرمز کوچولو بود،‬

185
00:10:23,955 --> 00:10:25,474
‫از اون ماشین‌های کروک‬

186
00:10:25,499 --> 00:10:26,542
‫قرمزِ جیغ‬

187
00:10:26,567 --> 00:10:30,238
‫باهاش که می‌رفتم بیرون،‬
‫صدای آهنگ‌های انیا رو می‌برد بالا‬

188
00:10:34,467 --> 00:10:37,053
‫داشتیم توی بلوار سانست می‌رفتیم‬

189
00:10:37,887 --> 00:10:41,198
‫بقیه از کنارمون رد می‌شدن و می‌گفتن:‬
‫"این دوتا اسکل رو ببین"‬

190
00:10:41,223 --> 00:10:46,312
‫دخترها بهمون می‌خندیدن.‬
‫بهش گفتم: "داداش، تو رو خدا عوضش کن"‬

191
00:10:46,854 --> 00:10:48,272
‫اونم گفت: "آره، راست می‌گی"‬

192
00:10:48,356 --> 00:10:51,192
‫بعد عوضش کرد و آهنگ جان تش گذاشت‬

193
00:10:53,235 --> 00:10:57,198
‫گفتم: "ای بابا، این‌که بدتر شد!"‬

194
00:10:59,241 --> 00:11:01,619
‫خیلی بچه بودیم و مسخره‌بازی درمی‌آوردیم‬

195
00:11:02,536 --> 00:11:04,813
‫دنبال آشناشدن با دخترها بودیم‬

196
00:11:04,838 --> 00:11:08,585
‫مت با دخترهایی رفیق می‌شد که ازشون خوشش می‌اومد‬

197
00:11:08,918 --> 00:11:11,837
‫از یه دختری خوشش می‌اومد، مارجری‬

198
00:11:12,041 --> 00:11:14,398
‫[ مارجری هریس نیومن، دوست متیو ]‬

199
00:11:14,423 --> 00:11:17,968
‫همیشه می‌گفت: "هیچ دختری نصیبم نمی‌شه،‬

200
00:11:17,992 --> 00:11:20,278
‫ولی مشهور که بشم، همه‌ی دخترها مال منن"‬

201
00:11:21,347 --> 00:11:23,599
‫سال ۱۹۸۷ با متیو آشنا شدم‬

202
00:11:23,623 --> 00:11:26,542
‫هردومون بازیگرهای جوونی بودیم که‬
‫توی لس‌آنجلس زندگی می‌کردیم‬

203
00:11:27,186 --> 00:11:28,396
‫یه جمعی داشتیم‬

204
00:11:28,479 --> 00:11:32,650
‫همه‌مون توی این شهر بزرگ دنبال یه جایی بودیم،‬

205
00:11:32,674 --> 00:11:34,210
‫که حس خونه رو بهمون بده‬

206
00:11:34,234 --> 00:11:36,111
‫دوست‌هامون خانواده‌مون شدن‬

207
00:11:36,770 --> 00:11:39,966
‫هنک و مت توی یه ساختمون زندگی می‌کردن‬
‫[ هنک آزاریا ]‬

208
00:11:39,990 --> 00:11:42,093
‫من هم چند خیابون اون‌طرف‌تر خونه داشتم‬

209
00:11:42,117 --> 00:11:45,328
‫تقریباً هر روز می‌اومدن خونه‌م،‬

210
00:11:45,352 --> 00:11:47,305
‫هر شب، بعد از تست‌های بازیگری‬

211
00:11:47,330 --> 00:11:49,665
‫مشروب هم جزئی از خوش‌گذرونی‌مون بود‬

212
00:11:50,334 --> 00:11:52,503
‫کلی بازی می‌کردیم،‬

213
00:11:52,586 --> 00:11:54,630
‫جرئت یا حقیقت،‬

214
00:11:54,654 --> 00:11:56,280
‫بطری‌بازی‬

215
00:11:56,304 --> 00:11:58,931
‫اون موقع متیو ازم خوشش می‌اومد‬

216
00:11:59,635 --> 00:12:02,204
‫ولی من دنبال رابطه نبودم‬

217
00:12:02,847 --> 00:12:06,434
‫متیو هم دست‌بردار نبود و‬
‫مدام شانسش رو امتحان می‌کرد‬

218
00:12:07,935 --> 00:12:12,064
‫نه غیرمستقیم بود، نه ظریف.‬
‫با ایما و اشاره هم نبود‬

219
00:12:12,148 --> 00:12:14,442
‫رک می‌گفت: "امشب بالاخره قراره لب بگیریم؟"‬

220
00:12:16,819 --> 00:12:19,196
‫یه شب خونه‌ی من بودیم‬

221
00:12:19,220 --> 00:12:22,508
‫فکر کنم تمام شب بازی "من تا حالا..." می‌کردیم‬

222
00:12:22,533 --> 00:12:25,786
‫مشروب هم می‌خوردیم‬

223
00:12:25,810 --> 00:12:27,555
‫و آخر شب...‬

224
00:12:27,580 --> 00:12:32,126
‫پرسید می‌خوام باهاش برم خونه‌ش یا نه‬

225
00:12:32,960 --> 00:12:38,799
‫اون شب بالاخره اولین بار با اصرار راضی‌م کرد‬

226
00:12:38,823 --> 00:12:40,991
‫فکر می‌کردم خودم هم بدم نمیاد‬

227
00:12:42,428 --> 00:12:44,180
‫سوار ماشین شدیم‬

228
00:12:45,264 --> 00:12:50,770
‫توی راه خونه‌ش،‬
‫یه ماشین کوبید به قسمت عقب ماشین‌مون‬

229
00:12:54,732 --> 00:12:57,860
‫متیو فوراً شروع کرد به دادوبیداد.‬
‫خیلی عصبانی بود‬

230
00:12:57,885 --> 00:12:59,379
‫نگاهش کردم و گفتم:‬

231
00:12:59,403 --> 00:13:01,489
‫"تقصیر اون نبود.‬
‫تو از چراغ قرمز رد شدی"‬

232
00:13:01,513 --> 00:13:02,840
‫وحشت کرد‬

233
00:13:02,865 --> 00:13:05,718
‫وحشت کرده بود.‬
‫برگشت گفت: "وای، نه!"‬

234
00:13:07,328 --> 00:13:09,789
‫متیو مست بود‬

235
00:13:11,074 --> 00:13:15,876
‫الان به اون اتفاق یه‌جور دیگه نگاه می‌کنم‬

236
00:13:16,670 --> 00:13:18,589
‫بعد از اون تصادف،‬

237
00:13:18,614 --> 00:13:22,468
‫فکر نکنم هیچ‌کدوم‌مون فاز عاشقانه‌ای داشتیم‬

238
00:13:23,677 --> 00:13:25,763
‫همون‌جا...‬

239
00:13:25,846 --> 00:13:31,018
‫احتمال شکل‌گرفتن رابطه‌ی عاشقانه‌مون از بین رفت‬

240
00:13:32,102 --> 00:13:35,648
‫ولی من و متیو دوست‌های خیلی نزدیکی شدیم‬

241
00:13:35,672 --> 00:13:37,758
‫زمان برد تا بفهمم...‬

242
00:13:37,790 --> 00:13:41,786
‫متیو توی چه شرایطی بزرگ شده‬

243
00:13:41,810 --> 00:13:43,729
‫مثل یه جورچین بود‬

244
00:13:45,074 --> 00:13:48,160
‫متیو توی دو تا خانواده‌ی جدا بزرگ شد،‬

245
00:13:48,244 --> 00:13:52,164
‫چون پدر و مادرش وقتی نوزاد بود، از هم جدا شدن‬

246
00:13:52,957 --> 00:13:55,543
‫بیشتر دوران بچگی‌م رو فقط با مادرم گذروندم‬

247
00:13:55,567 --> 00:13:59,522
‫فکر کنم ۱۱ سالم بود که‬
‫با کیت موریسون ازدواج کرد‬

248
00:13:59,547 --> 00:14:01,549
‫خبرهای این ساعت ان‌بی‌سی.‬
‫کیت موریسون هستم‬

249
00:14:01,573 --> 00:14:03,359
‫همون مجری اخبار ان‌بی‌سی...‬

250
00:14:03,384 --> 00:14:04,569
‫متیو نوجوون بود که...‬

251
00:14:04,594 --> 00:14:07,864
‫مادر و ناپدری‌ش صاحب چهار تا بچه شدن‬

252
00:14:07,888 --> 00:14:13,102
‫مامان من هم سال ۱۹۸۱ با بابامون ازدواج کرد‬

253
00:14:13,126 --> 00:14:16,004
‫من که به دنیا اومدم، متیو حدود ۱۴ سالش بود‬

254
00:14:16,564 --> 00:14:18,440
‫اینم کل خانواده‌ی پری‬

255
00:14:18,464 --> 00:14:20,174
‫همه توی این عکس هستن‬

256
00:14:23,025 --> 00:14:24,798
‫اینم بابا‬

257
00:14:24,822 --> 00:14:26,407
‫پدرم بازیگره‬

258
00:14:26,878 --> 00:14:28,849
‫خیلی وقته توی این حرفه‌ست‬

259
00:14:28,874 --> 00:14:31,084
‫همون مردِ تبلیغ‌های "اولد اسپایس" بود‬

260
00:14:31,342 --> 00:14:33,397
‫پدرم توی لس‌آنجلس زندگی می‌کرد،‬

261
00:14:33,581 --> 00:14:36,083
‫ولی من با مادرم توی کانادا بودم‬

262
00:14:36,107 --> 00:14:40,021
‫فقط از تلویزیون می‌تونستم مرتب پدرم رو ببینم‬

263
00:14:40,046 --> 00:14:42,090
‫زنگ می‌زد و می‌گفت: "توی این سریالم"‬
‫[ جان بنت پری ]‬

264
00:14:42,798 --> 00:14:46,010
‫میخکوب تلویزیون می‌شدم.‬
‫می‌گفتم: "چه خوب، بابا رو می‌بینم"‬

265
00:14:46,034 --> 00:14:48,453
‫دلت نمی‌تونه بگه چی کار کنی.‬
‫باید به غریزه‌ت گوش کنی‬

266
00:14:48,976 --> 00:14:52,304
‫فکر کنم از همون‌جا‬
‫برای این حرفه احترام قائل شدم‬

267
00:14:52,933 --> 00:14:57,079
‫رفتم لس‌آنجلس.‬
‫بابام توی یه سریال بود به اسم "۲۴۰ رابرت"‬

268
00:14:57,104 --> 00:15:00,024
‫متی یه قسمت از اون سریال رو با بابامون بازی کرد‬
‫[ متیو، ۹ساله ]‬

269
00:15:00,048 --> 00:15:02,793
‫- شما دکترید؟‬
‫- نه، من و همکارم امدادگر اورژانسیم‬

270
00:15:02,818 --> 00:15:04,044
‫امدادگر اورژانس یعنی چی؟‬

271
00:15:04,069 --> 00:15:06,488
‫فکر کنم از همون موقع شیفته‌ی بازیگری شد‬

272
00:15:06,512 --> 00:15:08,973
‫این‌طوری با بازیگری آشنا شدم‬

273
00:15:08,998 --> 00:15:10,134
‫ولی توی مدرسه...‬

274
00:15:10,159 --> 00:15:13,579
‫به خاطر دلقک‌بازی توی کلاس،‬
‫مدام توی دردسر می‌افتادم‬

275
00:15:13,604 --> 00:15:16,640
‫از بچگی می‌دونست بامزه‌ست‬

276
00:15:16,665 --> 00:15:21,629
‫می‌دونست وقتی مردم رو می‌خندونه،‬
‫حال خودش هم خوب می‌شه‬

277
00:15:22,463 --> 00:15:26,091
‫یه شوخی می‌کرد یا یه نمایشی اجرا می‌کرد‬

278
00:15:26,115 --> 00:15:29,331
‫انگار پیش خودش می‌گفت:‬
‫"اگه همه بخندن، همه‌چی درست می‌شه"‬

279
00:15:29,637 --> 00:15:31,221
‫بدجوری هم مردم رو می‌خندوندم‬

280
00:15:31,305 --> 00:15:34,767
‫با خودم گفتم‬
‫شاید بتونم از این راه پول دربیارم،‬

281
00:15:34,791 --> 00:15:36,660
‫پس چرا امتحانش نکنم؟‬

282
00:15:36,685 --> 00:15:40,856
‫از نوجوونی توی لس‌آنجلس نقش‌های مختلفی می‌گرفت‬

283
00:15:42,024 --> 00:15:45,069
‫بازیگری و کمدی رو خیلی جدی می‌گرفت‬

284
00:15:45,094 --> 00:15:49,186
‫مرتب پیش مربی‌ها و معلم‌های بازیگری می‌رفت‬

285
00:15:49,211 --> 00:15:51,505
‫بداهه‌پردازی هم کار می‌کرد‬

286
00:15:52,368 --> 00:15:54,695
‫یه مدت کمدی بداهه کار کردم،‬

287
00:15:54,720 --> 00:15:58,766
‫یعنی حدود هشت نفر بدون متن قبلی،‬
‫صحنه‌های مختلفی رو اجرا می‌کنن‬

288
00:15:59,959 --> 00:16:03,504
‫مهمون بعدی‌مون آقاییه به اسم جک سَویج‬

289
00:16:03,528 --> 00:16:05,189
‫- حال‌تون چطوره؟‬
‫- نه، نه‬

290
00:16:05,214 --> 00:16:07,925
‫ژاک سوواژ، ششش‬

291
00:16:08,001 --> 00:16:11,136
‫- ژاک سوواژ. امروز حال‌تون چطوره؟‬
‫- نه، نه، نه‬

292
00:16:11,160 --> 00:16:13,906
‫ژاک سوواژ، ششش‬

293
00:16:13,931 --> 00:16:16,102
‫صبر کنید، یه بار دیگه امتحان کنم.‬
‫خوشم اومده‬

294
00:16:16,127 --> 00:16:18,254
‫- ژاک سوواژ، ششش‬
‫- ششش‬

295
00:16:18,278 --> 00:16:19,571
‫همینه‬

296
00:16:19,596 --> 00:16:20,913
‫ما بازیگرهای جوونی بودیم‬

297
00:16:20,938 --> 00:16:22,119
‫البته راجر بازیگر جوونی نبود،‬

298
00:16:22,144 --> 00:16:24,897
‫ولی من و متیو و هنک بازیگرهای جوونی بودیم‬

299
00:16:25,359 --> 00:16:27,229
‫فقط می‌خواستیم کار کنیم‬

300
00:16:27,254 --> 00:16:29,506
‫بازیگربودن باحال بود‬

301
00:16:29,530 --> 00:16:32,616
‫این واقعاً شبیه یه صحنه از یه فیلم بزرگ می‌شه‬

302
00:16:33,909 --> 00:16:36,245
‫وجه مشترک‌مون این بود که...‬

303
00:16:36,269 --> 00:16:38,472
‫رؤیاهای بزرگی داشتیم و جاه‌طلب بودیم،‬

304
00:16:38,497 --> 00:16:40,842
‫با تمام قوا هم دنبال‌شون می‌رفتیم‬

305
00:16:42,501 --> 00:16:46,296
‫اون موقع از هوندا سی‌آرایکس کوچیکش‬
‫خوشش نمی‌اومد‬

306
00:16:46,320 --> 00:16:47,949
‫ماشین من بهتر بود‬

307
00:16:47,974 --> 00:16:51,260
‫می‌رفتم دنبالش، با هم می‌رفتیم تست بازیگری‬

308
00:16:52,007 --> 00:16:54,698
‫دیگه از این گیج‌تر هم می‌شه بود؟‬

309
00:16:54,722 --> 00:16:56,950
‫- می‌خوای اون‌جا بشینی؟‬
‫- نه، باید...‬

310
00:16:56,975 --> 00:16:58,892
‫خب، اول این رو تمرین کنیم‬

311
00:17:00,060 --> 00:17:03,814
‫یادمه برای تست "انجمن شاعران مرده" بردمش،‬

312
00:17:03,838 --> 00:17:05,957
‫فکر کنم برای "روابط مدرسه" هم همین‌طور‬

313
00:17:06,654 --> 00:17:07,919
‫اینه؟‬

314
00:17:07,943 --> 00:17:10,946
‫برای این نقش‌ها واقعاً زحمت کشید،‬

315
00:17:10,971 --> 00:17:12,948
‫خیلی هم دلش می‌خواست بگیره‌شون،‬

316
00:17:12,973 --> 00:17:14,533
‫ولی نشد‬

317
00:17:15,743 --> 00:17:18,620
‫دوباره بگیرم؟‬
‫چون این افتضاح بود‬

318
00:17:19,288 --> 00:17:23,625
‫هر بار یه نقش رو نمی‌گیری،‬
‫یا می‌گی: "دیگه بازیگری رو ول می‌کنم"،‬

319
00:17:23,709 --> 00:17:27,254
‫یا مصمم‌تر می‌شی ثابت کنی اشتباه کردن‬

320
00:17:27,278 --> 00:17:32,166
‫بعد یه کارگردان به اسم ویلیام ریچرت کشفش کرد‬

321
00:17:32,892 --> 00:17:36,062
‫یه روز توی یه رستوران توی منطقه‌ی "ولی" بودم‬

322
00:17:36,138 --> 00:17:37,765
‫بذارید یه چیزی رو همین‌جا بگم‬

323
00:17:37,789 --> 00:17:40,868
‫با سه تا دختر خوشگل پشت یه میز نشسته بودم‬

324
00:17:40,893 --> 00:17:43,954
‫سعی می‌کردم بخندونم‌شون،‬
‫حسابی بامزه‌بازی درمی‌آوردم‬

325
00:17:43,979 --> 00:17:45,725
‫- می‌خواید بشنوید؟‬
‫- آره‬

326
00:17:45,750 --> 00:17:47,127
‫باشه‬

327
00:17:47,151 --> 00:17:51,586
‫یه پیشخدمت یادداشتی بهم داد،‬
‫یه کارگردان اون‌جا بود که‬

328
00:17:51,612 --> 00:17:54,006
‫می‌خواست توی فیلم بعدی‌ش بازی کنم‬

329
00:17:54,031 --> 00:17:56,383
‫حتی همون موقع هم اولین فکرم این بود که...‬

330
00:17:56,408 --> 00:17:59,642
‫احتمالاً می‌خواد فیلمش رو توی ونش بگیره‬

331
00:18:01,911 --> 00:18:03,474
‫ولی چند تا تماس گرفتم‬

332
00:18:03,499 --> 00:18:07,336
‫فیلم واقعی‌ای بود به اسم‬
‫"یک شب در زندگی جیمی ریردون"‬

333
00:18:07,361 --> 00:18:09,772
‫کارگردان استعداد خاصی توش دیده بود‬

334
00:18:09,797 --> 00:18:13,005
‫توی اون فیلم،‬
‫نقش بهترین دوست ریور فینیکس رو گرفتم‬

335
00:18:13,030 --> 00:18:15,563
‫- این‌جا وایسا‬
‫- از این محله خوشم نمیاد‬

336
00:18:15,588 --> 00:18:18,406
‫بزن کنار.‬
‫اون‌جا پر از دختر دانشجوئه‬

337
00:18:18,430 --> 00:18:20,307
‫زمین تا آسمون با هم فرق داشتن‬

338
00:18:20,331 --> 00:18:25,454
‫مت گوشت‌خور قهاری بود، عاشق چیزبرگر کبابی‬

339
00:18:25,479 --> 00:18:27,189
‫ریور هم فقط گیاه می‌خورد‬

340
00:18:27,225 --> 00:18:28,897
‫ما اصلاً نمی‌دونستیم وگان یعنی چی‬

341
00:18:28,922 --> 00:18:30,877
‫برامون توضیح می‌داد و...‬

342
00:18:30,901 --> 00:18:32,319
‫می‌گفتم: "چه افتضاح!"‬

343
00:18:32,903 --> 00:18:36,323
‫ولی واقعاً همدیگه رو تحسین می‌کردن‬

344
00:18:37,074 --> 00:18:39,436
‫دو ماه توی شیکاگو بودم‬

345
00:18:39,660 --> 00:18:42,246
‫- بهترین روزهای زندگی‌م بود‬
‫- چه عالی!‬

346
00:18:42,270 --> 00:18:44,890
‫اگه کسی فیلم رو دیده بود، داستان بهتری می‌شد‬

347
00:18:44,915 --> 00:18:47,876
‫نه، فقط داستان فرق می‌کرد‬

348
00:18:47,960 --> 00:18:49,878
‫من این‌طوری شروع کردم‬

349
00:18:49,902 --> 00:18:54,340
‫۱۸ سالم بود که‬
‫اولین نقش ثابت تلویزیونی‌م رو گرفتم‬

350
00:18:56,718 --> 00:19:00,472
‫توی یه تست بازیگری دونفره‬
‫با متیو پری آشنا شدم،‬

351
00:19:00,496 --> 00:19:02,866
‫برای سریالی به اسم "پسرها همینن"‬

352
00:19:02,891 --> 00:19:04,243
‫فوراً با هم جور شدیم‬

353
00:19:04,268 --> 00:19:07,146
‫بعد یه جلسه‌ی عکاسی تبلیغاتی داشتیم‬

354
00:19:07,170 --> 00:19:10,509
‫متیو پری زیاد خوشحال نبود که...‬
‫[ بیلی گالو، هم‌بازی متیو در "پسرها همینن" ]‬

355
00:19:10,534 --> 00:19:13,097
‫باید کنار من می‌نشست...‬

356
00:19:14,027 --> 00:19:15,885
‫درحالی‌که من پیرهن تنم نبود‬

357
00:19:17,364 --> 00:19:21,201
‫"پسرها همینن" درباره‌ی ماجراهای چز و بوچ بود‬

358
00:19:21,285 --> 00:19:23,662
‫- چز متز‬
‫- بوچ!‬

359
00:19:23,686 --> 00:19:26,723
‫من بوچ بودم، یه بچه‌باحال شبیه شخصیت فانز‬

360
00:19:26,748 --> 00:19:29,393
‫نکنه ازش می‌ترسی؟‬

361
00:19:29,418 --> 00:19:31,712
‫متیو نقش چز رو داشت‬

362
00:19:31,736 --> 00:19:34,648
‫خنده‌داره‬

363
00:19:34,673 --> 00:19:37,843
‫دو تا پسر بودیم که همه‌ش دنبال دخترها می‌دویدیم‬

364
00:19:40,262 --> 00:19:42,723
‫یه مجله‌ی "تین بیت" همین‌جا دارم،‬

365
00:19:42,806 --> 00:19:44,808
‫اینم دست‌خط خود متیوئه‬

366
00:19:47,436 --> 00:19:50,606
‫"تین بیت" بخرید، دست‌خط متیو هم نصیب‌تون می‌شه‬

367
00:19:50,630 --> 00:19:51,874
‫البته اگه بتونید بخونیدش‬

368
00:19:51,899 --> 00:19:53,083
‫هان؟‬

369
00:19:53,108 --> 00:19:54,560
‫- با هم چطور کنار میاید؟‬
‫- عالی‬

370
00:19:54,585 --> 00:19:57,380
‫تو انگار بچه‌ی کوچه و خیابونی،‬
‫اون هم بچه‌ی کالیفرنیاست‬

371
00:19:57,404 --> 00:19:59,254
‫چطور با هم جور شدید؟‬

372
00:19:59,781 --> 00:20:02,701
‫خب، الان هردومون بچه‌ی خیابون‌های کالیفرنیاییم‬

373
00:20:02,784 --> 00:20:05,787
‫نمی‌دونم. خیلی خوب با هم کنار میایم‬

374
00:20:05,871 --> 00:20:08,457
‫کارمون این بود که بفهمیم‬
‫چطور مردم رو بخندونیم‬

375
00:20:08,540 --> 00:20:09,791
‫کجای این صحنه خنده‌داره؟‬

376
00:20:09,815 --> 00:20:12,776
‫تو دختر‌بازی، هیو هفنر هم جلوت مثل راهب‌هاست‬

377
00:20:14,922 --> 00:20:16,548
‫متیو خیلی بااستعداد بود‬

378
00:20:16,632 --> 00:20:18,967
‫فیلم‌نامه رو می‌خوندم، بعد سر تمرین...‬

379
00:20:19,051 --> 00:20:21,261
‫می‌دیدم مت چطور اجراش می‌کنه‬

380
00:20:22,471 --> 00:20:25,140
‫بریم. یادت نره طبیعی رفتار کنی‬

381
00:20:30,896 --> 00:20:34,316
‫اشک‌هام از خنده سرازیر می‌شد.‬
‫نمی‌دونستم قراره چی کار کنه‬

382
00:20:36,400 --> 00:20:37,568
‫تو...‬

383
00:20:37,593 --> 00:20:39,796
‫خیلی راحت خودش رو این‌ور و اون‌ور پرت می‌کرد‬

384
00:20:39,821 --> 00:20:41,591
‫خودم خواستم این‌طوری بشه‬

385
00:20:41,615 --> 00:20:46,787
‫مت همیشه نیاز داشت بقیه رو بخندونه‬

386
00:20:47,371 --> 00:20:50,540
‫می‌دیدم اگه شوخی‌ش کسی رو نمی‌خندوند،‬

387
00:20:50,624 --> 00:20:52,960
‫یا به شوخی من بیشتر می‌خندیدن،‬

388
00:20:53,043 --> 00:20:57,381
‫یه‌جورایی به هم می‌ریخت‬

389
00:20:57,464 --> 00:20:59,925
‫سخت بود‬

390
00:21:02,010 --> 00:21:03,804
‫بالاخره سریال لغو شد‬

391
00:21:03,887 --> 00:21:06,807
‫هردومون داغون شدیم، حسابی به هم ریختیم‬

392
00:21:06,890 --> 00:21:09,017
‫سریال‌مون هم از دست رفت‬

393
00:21:09,101 --> 00:21:12,896
‫ولی یه بازیگر جوون که رؤیا داره،‬

394
00:21:12,980 --> 00:21:15,190
‫باید بازم برای موفق‌شدن تلاش کنه‬

395
00:21:16,149 --> 00:21:20,737
‫بعد مت رو توی سریال‌های مختلف می‌دیدم،‬

396
00:21:20,821 --> 00:21:22,948
‫به‌عنوان بازیگر مهمون‬

397
00:21:23,031 --> 00:21:27,577
‫"چارلزِ مسئول"، "قاشق‌های نقره‌ای"،‬
‫"مسائل اولیه"‬

398
00:21:27,601 --> 00:21:30,681
‫- و "رئیس کیه؟"‬
‫- آره‬

399
00:21:30,706 --> 00:21:33,841
‫خب، می‌خوام یه جایی از این داستان،‬
‫دست‌کم نُه دقیقه...‬

400
00:21:33,866 --> 00:21:35,260
‫از سختی‌هایی که کشیدی بشنوم‬

401
00:21:35,285 --> 00:21:38,398
‫دوره‌ی سختی‌ها خیلی طول نکشید‬

402
00:21:38,422 --> 00:21:40,674
‫یه روز یه تماس داشتم،‬

403
00:21:40,757 --> 00:21:43,760
‫همون لحظه فهمیدم کل زندگی‌م قراره عوض بشه‬

404
00:21:45,493 --> 00:21:48,440
‫[ ۱۹۹۳ ]‬

405
00:21:49,308 --> 00:21:53,345
‫مخاطب‌ها پای تلویزیون می‌شینن‬
‫تا صمیمیت رو حس کنن،‬

406
00:21:53,370 --> 00:21:58,375
‫روابط آدم‌ها رو ببینن و سرگرم بشن‬

407
00:21:59,359 --> 00:22:02,070
‫این رو می‌خوان. بهش نیاز دارن‬

408
00:22:02,571 --> 00:22:04,381
‫اسمم وارن لیتلفیلده‬

409
00:22:04,406 --> 00:22:08,206
‫وقتی "فرندز" رو ساختیم،‬

410
00:22:08,231 --> 00:22:10,476
‫رئیس بخش سرگرمی ان‌بی‌سی بودم‬

411
00:22:10,970 --> 00:22:15,475
‫اوایل دهه‌ی ۹۰ توی ان‌بی‌سی از خودمون پرسیدیم:‬

412
00:22:15,500 --> 00:22:20,297
‫"چی بسازیم که‬
‫مخاطب برای دیدنش بدوه بره خونه؟"‬

413
00:22:20,380 --> 00:22:24,343
‫اواخر سال ۱۹۹۳،‬

414
00:22:24,426 --> 00:22:29,473
‫مارتا کافمن و دیوید کرین اومدن و گفتن:‬
‫"یه سریال داریم"‬

415
00:22:30,390 --> 00:22:33,060
‫مارتا و دیوید با هم دوست بودن‬

416
00:22:33,143 --> 00:22:36,229
‫کمی تجربه‌ی کار تلویزیونی داشتن، ولی نه زیاد‬

417
00:22:37,606 --> 00:22:41,526
‫ایده‌ی سریال از زندگی خودشون اومده بود،‬

418
00:22:41,610 --> 00:22:45,447
‫از وقتی که بیست‌وچند سالشون بود‬
‫و توی نیویورک زندگی می‌کردن‬

419
00:22:46,031 --> 00:22:49,242
‫برای همین واقعی بود‬

420
00:22:49,326 --> 00:22:53,038
‫اون‌قدر خنده‌دار بود که خودت رو خیس می‌کردی‬

421
00:22:57,751 --> 00:23:01,380
‫عاشقش شدیم و قرارداد بستیم‬

422
00:23:01,463 --> 00:23:07,135
‫بعد مارتا و دیوید‬
‫یه گروه نویسنده‌ی فوق‌العاده جمع کردن‬

423
00:23:11,056 --> 00:23:15,727
‫تقریباً تمام عمرم عاشق قصه‌گویی بودم‬
‫[ جف استراوس، نویسنده و تهیه‌کننده‌ی "فرندز" ]‬

424
00:23:16,311 --> 00:23:21,900
‫رفتم لس‌آنجلس تا وارد سینما یا تلویزیون بشم‬

425
00:23:22,734 --> 00:23:25,570
‫یادمه فیلم‌نامه‌ی‬
‫قسمت آزمایشی "فرندز" رو گرفتم،‬

426
00:23:25,654 --> 00:23:30,325
‫گفتم: "وای خدا، فوق‌العاده‌ست!‬
‫این سریال می‌تونه خیلی موفق بشه"‬

427
00:23:30,409 --> 00:23:34,246
‫می‌خوام با این آدم‌ها باشم.‬
‫درباره‌شون بنویسم‬

428
00:23:34,329 --> 00:23:38,875
‫مارتا و دیوید معتقد بودن هر داستانی‬
‫باید حرفی برای گفتن داشته باشه‬

429
00:23:38,959 --> 00:23:42,712
‫شش تا شخصیت داشتیم که می‌شد ازشون قصه گفت‬

430
00:23:43,588 --> 00:23:46,466
‫بعد انتخاب بازیگرها رو شروع کردیم‬

431
00:23:46,490 --> 00:23:48,367
‫دنبال...‬

432
00:23:49,761 --> 00:23:51,388
‫بازیگرهای بیست‌وچندساله بودیم‬

433
00:23:52,139 --> 00:23:56,143
‫قبلاً با جنیفر کار کرده بودیم‬

434
00:23:56,852 --> 00:23:58,895
‫توی چند تا سریال بد بازی کرده بود‬

435
00:24:00,355 --> 00:24:06,153
‫یه شب توی یه پمپ‌بنزین توی بلوار سانست،‬
‫داشتم بنزین می‌زدم،‬

436
00:24:06,236 --> 00:24:08,447
‫جنیفر اون‌طرف، جلوی یه پمپ دیگه بود‬

437
00:24:08,530 --> 00:24:13,743
‫اومد جلو، سلام کرد و گفت:‬

438
00:24:13,767 --> 00:24:15,977
‫"بالاخره یه روز نوبت منم می‌رسه؟"‬

439
00:24:17,122 --> 00:24:21,293
‫گفتم: "ما کارت رو دوست داریم.‬
‫بهت ایمان داریم"‬

440
00:24:21,376 --> 00:24:25,172
‫بعد برای "فرندز" تست داد‬

441
00:24:26,381 --> 00:24:31,761
‫توی اون اتاق تست بازیگری،‬
‫زندگی آدم‌ها عوض می‌شد‬

442
00:24:31,845 --> 00:24:36,933
‫چندلر آخرین نقشی بود که بازیگرش انتخاب شد‬

443
00:24:38,226 --> 00:24:42,522
‫تا این‌که بالاخره متیو پری اومد‬

444
00:24:43,315 --> 00:24:46,776
‫فیلم‌نامه و شخصیت رو خیلی خوب می‌شناختم،‬

445
00:24:46,801 --> 00:24:49,738
‫چون کلی از دوست‌هام زنگ زده بودن و گفته بودن:‬

446
00:24:49,762 --> 00:24:51,965
‫"توی این سریال یه شخصیتی هست که خودِ توئه‬

447
00:24:51,990 --> 00:24:53,467
‫می‌شه برای تست بازیگری کمکم کنی؟"‬

448
00:24:53,492 --> 00:24:55,994
‫این‌قدر این کار رو کرده بودم که‬
‫همه‌ی متن رو بلد بودم‬

449
00:24:56,018 --> 00:24:59,480
‫آهان، می‌دونستی فقط کافیه بری توی اتاق تست،‬
‫نقش مال خودته‬

450
00:25:00,165 --> 00:25:02,667
‫عالی هم از پسش براومد‬

451
00:25:02,751 --> 00:25:06,129
‫گفتیم: "این تا حالا کجا بوده؟"‬

452
00:25:06,213 --> 00:25:08,798
‫چهارشنبه برای مارتا کافمن تست دادم‬

453
00:25:08,822 --> 00:25:12,319
‫پنجشنبه جلوی مسئول‌های استودیو اجرا کردم‬

454
00:25:12,344 --> 00:25:14,137
‫جمعه هم برای شبکه تست دادم‬

455
00:25:14,221 --> 00:25:16,056
‫دوشنبه کار رو شروع کردیم‬

456
00:25:17,590 --> 00:25:18,826
‫- پس...‬
‫- عجب‬

457
00:25:18,850 --> 00:25:20,934
‫آره، همه‌چی به همین سرعت اتفاق افتاد‬

458
00:25:21,436 --> 00:25:25,315
‫حالا یه گروه بازیگر جوون و پرانرژی داشتیم‬

459
00:25:25,398 --> 00:25:27,192
‫بعد نوبت جلسه‌ی روخوانی می‌رسه،‬

460
00:25:27,275 --> 00:25:30,028
‫توی جلسه‌ی روخوانی هر اتفاقی ممکنه بیفته‬

461
00:25:31,154 --> 00:25:35,450
‫یه میز خیلی بزرگ هست و بازیگرها دورش نشستن‬

462
00:25:35,534 --> 00:25:36,785
‫مسئول‌های شبکه حضور دارن،‬

463
00:25:36,868 --> 00:25:40,205
‫همه‌ی عوامل تولید هم هستن،‬

464
00:25:40,288 --> 00:25:41,748
‫نویسنده‌ها هم همین‌طور‬

465
00:25:41,772 --> 00:25:43,683
‫وقتی شخصیتی رو می‌نویسی،‬

466
00:25:43,708 --> 00:25:44,976
‫توی ذهنت تصورش می‌کنی‬

467
00:25:45,001 --> 00:25:48,421
‫دنبال کسی هستی که...‬

468
00:25:48,505 --> 00:25:52,551
‫متنت رو، هرقدر هم که بی‌نقص باشه، بگیره...‬

469
00:25:52,634 --> 00:25:54,261
‫و ازش چیزی بهتر بسازه‬

470
00:25:55,136 --> 00:25:59,766
‫هر شش بازیگر رو جداگانه انتخاب کرده بودیم‬

471
00:25:59,849 --> 00:26:04,020
‫هیچ‌وقت ندیده و نشنیده بودیم با هم بازی کنن‬

472
00:26:04,604 --> 00:26:08,608
‫با کلی امید و انتظار اومده بودیم‬

473
00:26:08,692 --> 00:26:12,112
‫بعد شروع کردن به خوندن فیلم‌نامه‬

474
00:26:15,615 --> 00:26:17,478
‫این اصلاً قرار عاشقانه نیست‬

475
00:26:17,503 --> 00:26:20,548
‫فقط دو نفر می‌رن شام می‌خورن و سکس هم نمی‌کنن‬

476
00:26:21,329 --> 00:26:23,164
‫به نظر من که قرار عاشقانه‌ست‬

477
00:26:23,665 --> 00:26:25,959
‫فوق‌العاده سرگرم‌کننده بود‬

478
00:26:26,626 --> 00:26:29,170
‫خیلی خوب با هم جور شده بودن‬

479
00:26:29,838 --> 00:26:32,465
‫یعنی شماها همه‌تون کار دارید؟‬

480
00:26:32,549 --> 00:26:34,551
‫آره، همه‌مون کار داریم‬

481
00:26:34,634 --> 00:26:36,845
‫خب، این‌طوری پول درمیاریم که چیزمیز بخریم‬

482
00:26:37,846 --> 00:26:41,808
‫می‌شد اون حس فوق‌العاده رو...‬

483
00:26:41,891 --> 00:26:46,354
‫اون جادویی رو که بین بازیگرها شکل گرفته بود،‬
‫حس کرد‬

484
00:26:47,314 --> 00:26:49,107
‫هیچ‌کدوم‌شون ضعیف نبود‬

485
00:26:49,131 --> 00:26:53,712
‫دیگه اون‌قدر خودخواه نبودم که بخوام‬
‫فقط خودم بامزه باشم‬

486
00:26:53,737 --> 00:26:55,123
‫می‌دونی، اون حالتی که...‬

487
00:26:55,148 --> 00:26:57,240
‫می‌بینی هم‌بازی‌ت خیلی بامزه‌ست و...‬

488
00:26:57,264 --> 00:26:59,050
‫از این بابت عصبانی می‌شی‬

489
00:26:59,075 --> 00:27:01,286
‫- قبلاً خیلی این‌طوری بودم‬
‫- معلومه‬

490
00:27:01,369 --> 00:27:05,290
‫این‌قدر توی سریال‌های ناموفق بازی کرده بودم‬
‫که بدونم این طرز فکر درست نیست‬

491
00:27:06,470 --> 00:27:12,422
‫دل‌مون می‌خواست این جوون‌ها رو ببینیم که‬
‫با هم راه‌شون رو توی دنیا پیدا می‌کنن‬

492
00:27:12,505 --> 00:27:14,549
‫به دنیای واقعی خوش اومدی‬

493
00:27:14,633 --> 00:27:16,760
‫افتضاحه. عاشقش می‌شی‬

494
00:27:17,757 --> 00:27:20,652
‫بعد از روخوانی خیلی بهش امیدوار شدیم‬

495
00:27:20,677 --> 00:27:22,140
‫پس قسمت آزمایشی رو ساختیم‬

496
00:27:24,643 --> 00:27:26,853
‫با حضور تماشاگر ضبط می‌کردیم‬

497
00:27:26,936 --> 00:27:29,648
‫لطفاً سکوت کنید. آماده باشید‬

498
00:27:29,731 --> 00:27:31,524
‫برای اولین ضبط رفتم،‬

499
00:27:31,608 --> 00:27:32,984
‫یادمه بین تماشاگرها نشسته بودم‬

500
00:27:33,635 --> 00:27:36,721
‫متیو چشمش توی جمعیت به من افتاد‬

501
00:27:36,746 --> 00:27:39,616
‫زیر لب می‌گفت: "خنده‌داره؟"‬

502
00:27:39,686 --> 00:27:41,748
‫گفتم: "آره، خنده‌داره"‬

503
00:27:41,832 --> 00:27:43,846
‫به کارمون ایمان داشتیم،‬

504
00:27:43,870 --> 00:27:48,333
‫ولی یه‌کم هم می‌ترسیدیم، چون تجربه‌ی تازه‌ای بود‬

505
00:27:49,000 --> 00:27:54,000


506
00:27:54,881 --> 00:27:58,391
‫"فرندز" روز ۲۲ سپتامبر ۱۹۹۴ شروع شد‬

507
00:27:58,416 --> 00:28:00,695
‫ساعت هشت‌ونیم شب پخش می‌شد،‬
‫[ مری مک‌نامارا، منتقد فرهنگی لس‌آنجلس تایمز ]‬

508
00:28:00,720 --> 00:28:02,935
‫بین "دیوانه‌ی تو" و "ساینفلد"‬

509
00:28:03,890 --> 00:28:08,395
‫مهم‌ترین ساعت پخش تلویزیون بود‬

510
00:28:10,855 --> 00:28:12,565
‫"فرندز" پخش شد‬

511
00:28:13,149 --> 00:28:19,906
‫وقتی نیویورک بودم،‬
‫دوست داشتم تا دیروقت توی دفترم کار کنم،‬

512
00:28:19,989 --> 00:28:24,119
‫بعد برم قدم بزنم،‬

513
00:28:24,828 --> 00:28:26,371
‫توی خیابون‌های نیویورک،‬

514
00:28:26,454 --> 00:28:31,418
‫از پنجره‌ها سرک بکشم ببینم مردم چی تماشا می‌کنن‬

515
00:28:31,501 --> 00:28:35,964
‫یادمه اون پنجشنبه‌شب سال ۱۹۹۴،‬

516
00:28:36,942 --> 00:28:38,536
‫مردم داشتن سریال رو می‌دیدن‬

517
00:28:43,930 --> 00:28:45,657
‫قسمت اول رو حتماً دیدیم‬

518
00:28:45,682 --> 00:28:46,891
‫این اصلاً قرار عاشقانه نیست‬

519
00:28:46,915 --> 00:28:49,959
‫فقط دو نفر می‌رن شام می‌خورن و سکس هم نمی‌کنن‬

520
00:28:49,984 --> 00:28:51,438
‫به نظر من که قرار عاشقانه‌ست‬

521
00:28:52,355 --> 00:28:57,026
‫یادمه چقدر شیرین و خنده‌دار بود‬

522
00:28:57,110 --> 00:28:59,028
‫فقط دلم می‌خواد دوباره ازدواج کنم‬

523
00:29:03,199 --> 00:29:05,785
‫منم فقط یه میلیون دلار می‌خوام!‬

524
00:29:05,810 --> 00:29:08,830
‫همه فوراً عاشق‌شون شدن.‬
‫خودمون هم همین‌طور‬

525
00:29:08,913 --> 00:29:10,582
‫خب، بچه‌ها، ایشون ریچله‬

526
00:29:10,665 --> 00:29:14,210
‫این‌ها هم بچه‌هان.‬
‫این چندلره و فیبی و جویی‬

527
00:29:14,294 --> 00:29:17,547
‫عالی نوشته شده بود.‬
‫شوخی‌ها پشت سر هم می‌اومدن‬

528
00:29:17,571 --> 00:29:19,448
‫- برادرم راس رو یادته؟‬
‫- آره‬

529
00:29:19,472 --> 00:29:20,652
‫- سلام‬
‫- سلام‬

530
00:29:21,399 --> 00:29:23,432
‫گاهی با ادا و اطوارشون آدم رو می‌خندوندن‬

531
00:29:25,013 --> 00:29:26,723
‫دیالوگ‌ها همیشه عالی ادا می‌شدن‬

532
00:29:26,747 --> 00:29:29,041
‫وای، این رو باید توی دفتر خاطراتم بنویسم‬

533
00:29:29,066 --> 00:29:32,245
‫یه‌جورهایی حال‌وهوای "عاشقتم لوسی" رو داشت‬

534
00:29:32,270 --> 00:29:35,482
‫- فیبی، می‌خوای کمک کنی؟‬
‫- کاش می‌شد، ولی دلم نمی‌خواد‬

535
00:29:35,565 --> 00:29:38,067
‫چون شخصیت‌های اصلی متنوعی داشت،‬

536
00:29:38,151 --> 00:29:40,945
‫هرکس یه جایی با شوخی‌هاش ارتباط می‌گرفت‬

537
00:29:41,529 --> 00:29:43,990
‫راستش نمی‌دونم گشنمه یا حشری‌ام‬

538
00:29:44,392 --> 00:29:46,025
‫پس به فریزر من دست نزن‬

539
00:29:46,701 --> 00:29:50,288
‫وقتی می‌دیدمش،‬
‫فکر کنم به شوهرِ اون موقعم هم گفتم:‬

540
00:29:50,312 --> 00:29:51,992
‫"این سریال حسابی می‌ترکونه"‬

541
00:29:55,431 --> 00:29:58,501
‫اولین جلسه‌ی روخوانی...‬

542
00:29:58,526 --> 00:30:01,966
‫بعد از پخش قسمت آزمایشی رو هیچ‌وقت یادم نمی‌ره‬

543
00:30:02,050 --> 00:30:05,970
‫جیمز باروز، کارگردان‌مون، از بازیگرها پرسید:‬

544
00:30:06,054 --> 00:30:08,056
‫"این چند روز کسی مرکز خرید رفته؟"‬

545
00:30:08,973 --> 00:30:10,892
‫چون سریال پخش شده بود و...‬

546
00:30:10,975 --> 00:30:14,771
‫میلیون‌ها نفر قسمت اول رو دیده بودن‬

547
00:30:16,064 --> 00:30:21,486
‫منظورش این بود که زندگی‌تون برای همیشه عوض شده‬

548
00:30:21,569 --> 00:30:23,446
‫- ضبطه!‬
‫- حرکت‬

549
00:30:23,530 --> 00:30:25,990
‫وقتی "فرندز" رو می‌ساختیم،‬
‫آمار بیننده‌ها رو دنبال می‌کردیم‬

550
00:30:26,074 --> 00:30:28,159
‫آیا به "دیوانه‌ی تو" رسیدیم؟ ازش جلو زدیم؟‬

551
00:30:28,243 --> 00:30:30,662
‫به "ساینفلد" رسیدیم؟ ازش جلو زدیم؟‬

552
00:30:30,745 --> 00:30:34,457
‫این‌همه استقبال هم برامون حیرت‌آور بود‬

553
00:30:35,041 --> 00:30:37,043
‫این سریال تازه‌ی ان‌بی‌سی...‬

554
00:30:37,126 --> 00:30:40,672
‫"فرندز"، سریال پنجشنبه‌شب‌ها،‬
‫این فصل خیلی گل کاشته‬

555
00:30:40,696 --> 00:30:43,574
‫بچه‌ی کوچولومون تازه داشت راه می‌افتاد‬

556
00:30:44,342 --> 00:30:51,182
‫هنوز نمی‌دوید و جست‌وخیز نمی‌کرد،‬
‫ولی می‌گفتیم: "خوبه، خوبه"‬

557
00:30:51,808 --> 00:30:56,020
‫ما هم به تلاش‌مون ادامه دادیم‬

558
00:30:56,623 --> 00:30:58,666
‫ما که توی اتاق نویسنده‌ها بودیم،‬

559
00:30:58,690 --> 00:31:00,775
‫هر روز از خودمون می‌پرسیدیم:‬

560
00:31:00,859 --> 00:31:05,238
‫"چطور این سطح رو حفظ کنیم، بهترش کنیم،‬

561
00:31:05,321 --> 00:31:09,617
‫رشد کنیم، بیشتر و بهتر کار کنیم و‬
‫ادامه‌ش بدیم؟"‬

562
00:31:10,743 --> 00:31:14,539
‫من و متیو با هم وقت می‌گذروندیم و‬
‫از کمدی حرف می‌زدیم‬

563
00:31:14,622 --> 00:31:19,168
‫یادمه چقدر شور و شوق داشت...‬

564
00:31:19,252 --> 00:31:24,424
‫که بفهمه چی باعث می‌شه چیزی واقعاً خنده‌دار بشه‬

565
00:31:24,507 --> 00:31:27,468
‫کارهای جری لوئیس و جکی گلیسون رو بررسی می‌کرد‬

566
00:31:27,552 --> 00:31:29,637
‫عاشق چوی چیس بود‬

567
00:31:29,661 --> 00:31:30,917
‫مشکلی نیست‬

568
00:31:31,681 --> 00:31:32,974
‫دیک ون دایک رو هم دوست داشت‬

569
00:31:34,601 --> 00:31:37,645
‫همه‌شون توی کمدی بدنی استاد بودن‬

570
00:31:38,271 --> 00:31:40,133
‫بعد ازش سبک خودش رو ساخت‬

571
00:31:40,978 --> 00:31:42,417
‫الو، الو‬

572
00:31:42,442 --> 00:31:44,027
‫به!‬

573
00:31:45,800 --> 00:31:50,326
‫متیو توانایی خارق‌العاده‌ای داشت که‬
‫نوشته‌ی ما رو بگیره،‬

574
00:31:50,351 --> 00:31:52,434
‫اصل کارمون رو حفظ کنه،‬

575
00:31:53,953 --> 00:31:56,497
‫ولی امضای خودش رو هم بهش اضافه کنه،‬

576
00:31:57,957 --> 00:32:01,252
‫و این‌طوری بهترش کنه‬

577
00:32:01,336 --> 00:32:02,629
‫فِر... فلنین...‬

578
00:32:03,501 --> 00:32:06,817
‫متیو هرچی رو که ما توی ذهن داشتیم، می‌گرفت...‬

579
00:32:06,841 --> 00:32:09,677
‫و به جایی می‌رسوند که تصورش رو هم نکرده بودیم‬

580
00:32:12,388 --> 00:32:16,893
‫محیط خلاق و پرهیجانی بود.‬
‫هر روز با لذت می‌رفتم سر کار،‬

581
00:32:18,144 --> 00:32:19,646
‫چون همه بامزه بودن‬

582
00:32:20,438 --> 00:32:21,940
‫اصلاً برای همین اون‌جا بودیم،‬

583
00:32:22,023 --> 00:32:25,652
‫که هر روز خنده‌دارترین ایده رو پیدا کنیم‬

584
00:32:25,735 --> 00:32:28,363
‫این همون دنیاییه که دلم می‌خواد توش باشم‬

585
00:32:30,156 --> 00:32:34,243
‫کارمون این بود که آدم‌های خیالی‬
‫عمیقاً برامون مهم باشن‬

586
00:32:34,327 --> 00:32:38,206
‫عاشق نوشتن برای چندلر بودم‬

587
00:32:38,289 --> 00:32:41,000
‫تازه یه روز گذشته.‬
‫مگه می‌خوام آویزون به نظر بیام؟‬

588
00:32:41,084 --> 00:32:43,378
‫چندلر تندوتیز و طعنه‌زن بود‬

589
00:32:43,878 --> 00:32:45,922
‫- دستگاهش جواب داد‬
‫- منشی تلفنی‌ش؟‬

590
00:32:45,946 --> 00:32:48,991
‫نه، جالب اینه که دستگاه برگ‌روبی‌ش جواب داد‬

591
00:32:49,142 --> 00:32:52,261
‫به نقطه‌ضعف‌های خودش و بقیه نیش می‌زد‬

592
00:32:52,345 --> 00:32:55,515
‫- فکر نمی‌کنی این‌طوری به نظر بیام...‬
‫- درمانده، آویزون، بدبخت‬

593
00:32:56,975 --> 00:32:59,545
‫آهان، پس حتماً آگهی دوست‌یابی‌م رو دیدی‬

594
00:33:00,269 --> 00:33:03,690
‫متیو با اون شخصیت ارتباط خیلی نزدیکی داشت‬

595
00:33:03,773 --> 00:33:06,359
‫دلایلش هم زیاد و قابل‌درک بود‬

596
00:33:06,442 --> 00:33:11,197
‫هم توی متیو، هم توی شخصیت چندلر،‬

597
00:33:11,280 --> 00:33:13,074
‫آسیب‌پذیری شدیدشون کاملاً به چشم می‌اومد‬

598
00:33:13,157 --> 00:33:16,953
‫سکوت رو با شوخی پر می‌کردن و‬
‫توی رابطه با زن‌ها مشکل داشتن‬

599
00:33:17,036 --> 00:33:20,915
‫آره، اون موقع از شوخی به‌عنوان‬
‫یه سپر دفاعی استفاده می‌کردم‬

600
00:33:21,416 --> 00:33:22,959
‫خدا رو شکر دیگه این کار رو نمی‌کنم‬

601
00:33:24,085 --> 00:33:27,130
‫هم توی زندگی واقعی این‌طوری بود،‬
‫هم توی نقشی که بازی می‌کرد‬

602
00:33:27,213 --> 00:33:29,465
‫فکر کنم ماجرا از اون‌جا شروع شد که...‬

603
00:33:29,549 --> 00:33:32,593
‫سر صحنه به تهیه‌کننده‌ها گفتم:‬

604
00:33:32,617 --> 00:33:36,406
‫"این روزها موقع دعوت دخترها به قرار،‬
‫خیلی دست‌وپام رو گم می‌کنم،‬

605
00:33:36,431 --> 00:33:38,474
‫حسابی مضطرب می‌شم"‬

606
00:33:38,498 --> 00:33:40,725
‫گفتن: "می‌دونی چیه؟ این خیلی خنده‌دار می‌شه‬

607
00:33:40,750 --> 00:33:43,894
‫از این بخش افتضاح زندگی‌ت استفاده می‌کنیم،‬

608
00:33:44,507 --> 00:33:47,720
‫توی تلویزیون سراسری نشونش می‌دیم‬
‫تا میلیون‌ها نفر ببینن"‬

609
00:33:49,527 --> 00:33:52,071
‫ولی اون داستانی از چندلر که واقعاً کمک کرد...‬

610
00:33:52,155 --> 00:33:55,533
‫شخصیتش رو بشناسیم،‬

611
00:33:56,117 --> 00:34:01,539
‫وقتی بود که با یه سوپرمدل‬
‫توی اتاقک خودپرداز گیر افتاد،‬

612
00:34:01,622 --> 00:34:03,041
‫با جیل گوداکر‬

613
00:34:03,624 --> 00:34:06,753
‫وای خدا، خودشه!‬
‫همون مدل ویکتوریا سیکرت!‬

614
00:34:06,836 --> 00:34:09,380
‫این موقعیت باعث شد...‬

615
00:34:09,464 --> 00:34:13,760
‫بتونیم بیشتر اون قسمت رو...‬

616
00:34:13,784 --> 00:34:15,361
‫بدون این‌که حرف بزنه پیش ببریم،‬

617
00:34:15,386 --> 00:34:19,182
‫چون خب، قابل‌درکه که...‬

618
00:34:19,265 --> 00:34:22,852
‫جلوی همچین زن زیبایی‬
‫هول بشه و نتونه حرف بزنه‬

619
00:34:24,020 --> 00:34:29,734
‫پس حال‌وروز چندلر رو با حرکات بدنش نشون دادیم،‬

620
00:34:31,152 --> 00:34:33,112
‫و با حرف‌هایی که توی ذهنش می‌زد‬

621
00:34:33,143 --> 00:34:35,501
‫راستش، حالا که فکر می‌کنم، آدامس عین کماله‬

622
00:34:37,366 --> 00:34:38,951
‫"آدامس عین کماله"؟‬

623
00:34:40,036 --> 00:34:42,455
‫آدامس عین کماله‬

624
00:34:42,479 --> 00:34:45,058
‫می‌شد بگی: "آدامس خوبه، یه دونه می‌خوام"‬

625
00:34:45,083 --> 00:34:49,879
‫ولی نه، نه، نه! برای من آدامس عین کماله‬

626
00:34:50,546 --> 00:34:53,716
‫از خودم بیزارم‬

627
00:34:54,675 --> 00:34:57,428
‫دیدن اون کلنجار رفتنش،‬

628
00:34:57,512 --> 00:35:00,890
‫یکی از بهترین فرصت‌ها بود تا...‬

629
00:35:00,973 --> 00:35:02,683
‫هم متیو رو به‌عنوان بازیگر،‬

630
00:35:02,767 --> 00:35:05,394
‫هم شخصیت چندلر رو بشناسیم‬

631
00:35:05,478 --> 00:35:08,915
‫چون فرصتی بود تا صداهایی رو بشنویم‬
‫که توی سرش بودن،‬

632
00:35:08,940 --> 00:35:10,942
‫صداهایی که همیشه می‌شنید‬

633
00:35:10,966 --> 00:35:12,691
‫می‌خوای به کسی زنگ بزنی؟‬

634
00:35:13,152 --> 00:35:15,613
‫آره، به سیصد تا از پسرهای دبیرستان‌مون‬

635
00:35:16,906 --> 00:35:19,909
‫هفته‌ای شش یا هفت روز کار می‌کردیم،‬

636
00:35:19,992 --> 00:35:24,747
‫هر روز از صبح زود تا دیروقت شب‬

637
00:35:25,832 --> 00:35:29,752
‫تماشاگرهایی هم که برای دیدن برنامه می‌اومدن،‬

638
00:35:29,836 --> 00:35:35,258
‫خیلی زود از آدم‌های کنجکاو و خوشحال‬
‫به هوادارهای دوآتیشه تبدیل شدن‬

639
00:35:36,050 --> 00:35:40,012
‫برای ضبط، صف پشت صف تشکیل می‌شد،‬

640
00:35:40,096 --> 00:35:41,722
‫همه حسابی ذوق داشتن‬

641
00:35:42,306 --> 00:35:44,517
‫یه پدیده‌ی واقعی بود. شگفت‌انگیز بود‬

642
00:35:44,600 --> 00:35:46,102
‫بریم، داریم می‌ریم داخل‬

643
00:35:46,185 --> 00:35:48,146
‫دوربین‌ها هم دارن فیلم می‌گیرن‬

644
00:35:48,229 --> 00:35:50,106
‫رفتارهاشون شبیه خودمونه‬

645
00:35:50,130 --> 00:35:51,499
‫شوخی‌هاش خیلی هوشمندانه‌ست‬

646
00:35:51,524 --> 00:35:52,984
‫- خیلی خنده‌داره...‬
‫- عاشق شخصیت‌هاشیم‬

647
00:35:53,008 --> 00:35:54,905
‫شخصیت محبوب من چندلره‬

648
00:35:55,361 --> 00:35:58,656
‫همه‌مون بین تماشاگرها می‌نشستیم،‬
‫پشت صحنه هم حتماً می‌رفتیم‬

649
00:35:58,680 --> 00:36:01,517
‫یادمه جنیفر انیستون و کورتنی کاکس‬
‫با موهام بازی می‌کردن،‬

650
00:36:01,541 --> 00:36:03,511
‫می‌گفتن: "وای، خواهر کوچولو اومده"‬

651
00:36:03,536 --> 00:36:06,080
‫بی‌نهایت به متیو افتخار می‌کردم‬

652
00:36:07,165 --> 00:36:12,160
‫بازیگرها می‌گفتن:‬
‫"ما؟ این اتفاق‌ها برای ما داره می‌افته؟"‬

653
00:36:12,184 --> 00:36:15,813
‫متیو هم انگار می‌گفت: "معلومه که داره می‌افته"‬

654
00:36:19,904 --> 00:36:21,404
‫[ ۱۹۹۵ ]‬

655
00:36:21,429 --> 00:36:24,724
‫زمان فصل دوم، توی یه مرکز خرید بودم،‬

656
00:36:25,725 --> 00:36:29,770
‫همه‌جا اجناس مربوط به "فرندز" رو می‌دیدم‬

657
00:36:29,794 --> 00:36:32,189
‫هرجا می‌رفتم، عکس گنده‌ی صورتش جلوم بود‬

658
00:36:32,214 --> 00:36:34,167
‫اون‌جا بود که تازه فهمیدم‬

659
00:36:34,192 --> 00:36:35,903
‫"فرندز" همه‌جا بود‬

660
00:36:35,928 --> 00:36:38,841
‫آهنگ تیتراژش رفته بود توی جدول "بیلبورد"‬

661
00:36:38,866 --> 00:36:41,195
‫همه مدل موی ریچل رو می‌خواستن‬

662
00:36:41,220 --> 00:36:43,409
‫مردم هم مدل حرف‌زدن چندلر رو تقلید می‌کردن،‬

663
00:36:43,433 --> 00:36:45,071
‫"دیگه از این ضایع‌تر هم می‌شه؟"‬

664
00:36:45,096 --> 00:36:46,867
‫دیگه از این دست‌نیافتنی‌تر هم می‌شه؟‬

665
00:36:46,892 --> 00:36:48,456
‫دیگه بیشتر از این هم می‌شه براش له‌له زد؟‬

666
00:36:48,481 --> 00:36:50,309
‫اصلاً این‌طور نیست‬

667
00:36:50,333 --> 00:36:53,461
‫چندلر یکی از محبوب‌ترین شخصیت‌ها شد،‬

668
00:36:53,544 --> 00:36:55,796
‫کاملاً هم به لطف متیو پری بود‬

669
00:36:55,880 --> 00:36:57,965
‫دوست محبوب‌مون، متیو پری‬

670
00:36:57,989 --> 00:37:00,234
‫مدتیه داره پیشرفت می‌کنه، خیلی بامزه‌ست،‬

671
00:37:00,259 --> 00:37:04,213
‫توی سریال از همه بیشتر مردم رو می‌خندونه.‬
‫شکی نیست که داره موفق‌تر می‌شه‬

672
00:37:05,765 --> 00:37:08,267
‫یهو اسمش سر همه زبون‌ها افتاد‬

673
00:37:08,291 --> 00:37:10,458
‫متیو پری، دوستان!‬
‫خوش اومدی، متیو!‬

674
00:37:11,371 --> 00:37:13,081
‫خانم‌ها و آقایون، متیو پری‬

675
00:37:13,105 --> 00:37:14,815
‫تشویق کنید، متیو پری!‬

676
00:37:14,839 --> 00:37:17,710
‫متی مهمون همه‌ی برنامه‌هایِ گفت‌وگومحورِ آخر شب شد‬

677
00:37:17,735 --> 00:37:19,420
‫- با تماشاگرهام چی کار کردی؟‬
‫- سلام‬

678
00:37:19,445 --> 00:37:20,648
‫این روزها حسابی رو بورسی‬

679
00:37:20,673 --> 00:37:23,467
‫الان "فرندز" پربیننده‌ترین سریال تلویزیونه‬

680
00:37:23,491 --> 00:37:25,660
‫اولین سریالته که این‌قدر موفق شده؟‬

681
00:37:25,685 --> 00:37:29,485
‫آره، اولین سریالمه که کسی غیر از مامانم دیده‬

682
00:37:30,016 --> 00:37:31,600
‫- خب...‬
‫- حتماً اوضاعت حسابی روبه‌راهه؟‬

683
00:37:31,624 --> 00:37:34,710
‫متیو از رفیقی که باهاش بیرون می‌رفتم...‬

684
00:37:34,794 --> 00:37:36,045
‫آقای پری! آقای لبلانک!‬

685
00:37:36,069 --> 00:37:40,024
‫تبدیل شد به کسی که دیگه‬
‫وقت زیادی برای بیرون‌رفتن نداشت‬

686
00:37:40,049 --> 00:37:41,842
‫ناراحت نبودم. درکش می‌کردم‬

687
00:37:41,866 --> 00:37:43,236
‫خودش هم از این موقعیت استقبال کرد‬

688
00:37:43,261 --> 00:37:44,595
‫- هی، مت!‬
‫- مت!‬

689
00:37:46,055 --> 00:37:48,057
‫این‌همه تحسین و محبتی که می‌دید،‬

690
00:37:48,140 --> 00:37:50,476
‫آدم‌هایی که عکس و امضا می‌خواستن،‬

691
00:37:50,559 --> 00:37:53,729
‫شهرتش واقعاً باورنکردنی بود‬

692
00:37:53,753 --> 00:37:56,123
‫متیو پری. بفرمایید‬

693
00:37:56,148 --> 00:38:01,237
‫برای کل خانواده‌مون هیجان‌انگیز بود و‬
‫زندگی‌مون رو زیرورو کرد‬

694
00:38:01,261 --> 00:38:02,755
‫هروقت باهاش بودم،‬

695
00:38:02,780 --> 00:38:05,491
‫پاپاراتزی‌ها دنبال‌مون می‌اومدن،‬
‫از ما هم عکس می‌گرفتن‬

696
00:38:05,574 --> 00:38:09,120
‫یهو زندگی‌مون این‌طوری شده بود‬

697
00:38:09,144 --> 00:38:10,263
‫- متیو...‬
‫- سلام‬

698
00:38:10,288 --> 00:38:12,581
‫حالا که سریالت ترکونده، هنوز با ما حرف می‌زنی؟‬

699
00:38:12,665 --> 00:38:14,667
‫- آره‬
‫- عالیه! بابت سریال تبریک می‌گم‬

700
00:38:14,750 --> 00:38:16,544
‫- ممنون‬
‫- حقته‬

701
00:38:16,568 --> 00:38:18,577
‫به شوخی می‌گفت: "وای، چقدر مشهورم!"‬

702
00:38:18,661 --> 00:38:20,857
‫یا "ببین چقدر پولدارم!"‬

703
00:38:20,881 --> 00:38:23,718
‫عاشق ماشین و خونه بود‬

704
00:38:23,742 --> 00:38:26,153
‫بیاید تو، خونه‌م رو نشون‌تون بدم‬
‫[ خانه‌ی جدید متیو پری، هالیوود، ۸:۴۲ صبح ]‬

705
00:38:26,185 --> 00:38:27,990
‫این‌جا قسمت پذیراییه‬

706
00:38:28,015 --> 00:38:30,808
‫همون‌طور که می‌بینید، هنوز کارش تموم نشده‬

707
00:38:30,891 --> 00:38:33,019
‫این قسمت محبوب منه‬

708
00:38:33,102 --> 00:38:34,937
‫نمی‌دونم این به چه دردی می‌خوره،‬

709
00:38:35,021 --> 00:38:36,314
‫هنوز سر درنیاوردم‬

710
00:38:38,065 --> 00:38:40,985
‫متیو همیشه خیلی دست‌ودلباز بود‬

711
00:38:41,068 --> 00:38:43,195
‫مثلاً کریسمسی که ۱۵ سالم بود،‬

712
00:38:43,219 --> 00:38:46,265
‫داشتیم بعد از شام از رستوران می‌اومدیم بیرون،‬

713
00:38:46,324 --> 00:38:50,244
‫مسئول پارکینگ با فورد موستانگ قرمز کروک اومد،‬

714
00:38:50,328 --> 00:38:54,248
‫پیاده شد، سوئیچ دستش بود و گفت:‬

715
00:38:54,272 --> 00:38:56,726
‫"ماریا پری؟ ماریا پری این‌جاست؟"‬

716
00:38:56,751 --> 00:38:59,899
‫منم گفتم: "وایسا، یعنی چی؟"‬

717
00:38:59,924 --> 00:39:03,052
‫متیو گفت:‬
‫"آره، ماشین خودته. کریسمس مبارک"‬

718
00:39:04,759 --> 00:39:11,432
‫موفقیت کلی فرصت برای شادی و‬
‫خوش‌گذرونی و ماجراجویی فراهم کرد‬

719
00:39:12,224 --> 00:39:14,910
‫- می‌دونی عمارت پلی‌بوی کجاست؟‬
‫- اصلاً نمی‌دونم‬

720
00:39:14,935 --> 00:39:18,814
‫من و متیو زیاد به عمارت پلی‌بوی دعوت می‌شدیم‬

721
00:39:18,898 --> 00:39:21,233
‫خب، اینم از عمارت پلی‌بوی‬

722
00:39:21,317 --> 00:39:22,902
‫یادمه وارد شدیم،‬

723
00:39:22,985 --> 00:39:25,071
‫اولین چیزی که دیدیم این بود که...‬

724
00:39:25,095 --> 00:39:27,218
‫کوری فلدمن و یکی از مدل‌های پلی‌بوی،‬

725
00:39:27,243 --> 00:39:31,080
‫داشتن با اسکات بایو و یه مدل دیگه‬
‫والیبال بازی می‌کردن‬

726
00:39:31,494 --> 00:39:33,913
‫با خودم گفتم: "دیگه به همه‌چی رسیدم"‬

727
00:39:34,376 --> 00:39:35,640
‫سلام، حالت چطوره؟‬

728
00:39:35,664 --> 00:39:38,000
‫توی رابطه با دخترها موفق بود.‬
‫عاشقش بودن‬

729
00:39:38,024 --> 00:39:39,101
‫حالت چطوره؟‬

730
00:39:39,126 --> 00:39:40,519
‫بلد بود دل‌شون رو ببره‬

731
00:39:40,544 --> 00:39:41,604
‫خیلی‌خب‬

732
00:39:41,629 --> 00:39:43,190
‫- خب، شما کی هستی؟‬
‫- اسمم متیوئه‬

733
00:39:43,214 --> 00:39:46,168
‫- چه خوشگلی. متیو چی؟‬
‫- می‌گه خوشگلم‬

734
00:39:46,193 --> 00:39:48,235
‫به نظرم خیلی نازه‬

735
00:39:48,260 --> 00:39:50,846
‫از اون آدم خجالتی،‬

736
00:39:50,870 --> 00:39:55,182
‫مثل چندلر کنار جیل گوداکر توی اتاقک خودپرداز،‬

737
00:39:55,684 --> 00:40:00,106
‫تبدیل شده بود به کسی که زن‌ها ول‌کنش نبودن‬

738
00:40:03,168 --> 00:40:04,418
‫با کی توی رابطه‌ای؟‬

739
00:40:04,443 --> 00:40:05,486
‫من...‬

740
00:40:05,510 --> 00:40:08,541
‫با خانمی به اسم جولیا رابرتز توی رابطه‌ام‬

741
00:40:09,031 --> 00:40:11,492
‫رابرتز از وقتی مهمون سریال "فرندز" شد،‬

742
00:40:11,516 --> 00:40:13,386
‫با متیو پری، ستاره‌ی این سریال، توی رابطه‌ست‬

743
00:40:13,411 --> 00:40:15,079
‫چطور هنوز از اون قضیه ناراحتی؟‬

744
00:40:15,103 --> 00:40:16,680
‫بیست سال دیگه بهم زنگ بزن،‬

745
00:40:16,705 --> 00:40:18,634
‫بگو هنوز از این قضیه ناراحتی یا نه‬

746
00:40:19,250 --> 00:40:22,461
‫جولیا اون موقع توی اوج شهرتش بود‬

747
00:40:22,486 --> 00:40:26,507
‫می‌گفتم: "خدایا، دوستم با جولیا رابرتزه!‬
‫باورکردنی نیست"‬

748
00:40:27,174 --> 00:40:29,552
‫یه بار داشتیم فوتبال می‌دیدیم،‬

749
00:40:29,635 --> 00:40:32,555
‫گفتن:‬
‫"جولیا رابرتز قراره بیاد برامون پیتزا بیاره"‬

750
00:40:32,579 --> 00:40:35,032
‫گفتم: "عه، چه خوب!‬
‫جولیا رابرتز برامون پیتزا میاره"‬

751
00:40:35,057 --> 00:40:36,075
‫خلاصه اومد‬

752
00:40:36,100 --> 00:40:38,561
‫همه‌ی پاپاراتزی‌ها بیرون بودن،‬

753
00:40:38,644 --> 00:40:42,398
‫می‌خواستن اولین عکس جولیا و متیو رو بگیرن‬

754
00:40:42,481 --> 00:40:47,445
‫یه لحظه رفتن بیرون و‬
‫برای پاپاراتزی‌ها ژست گرفتن‬

755
00:40:48,779 --> 00:40:53,617
‫جولیا رابرتز، متیو پری و این بوسه‬

756
00:40:53,701 --> 00:40:55,578
‫این رابطه واقعیه‬

757
00:40:55,661 --> 00:41:00,541
‫این دو عاشق رو غافلگیر کردن و‬
‫ازشون فیلم گرفتن‬

758
00:41:00,624 --> 00:41:04,211
‫داشتن همچین زندگی‌ای واقعاً عجیب بود‬

759
00:41:04,295 --> 00:41:06,464
‫سلام، بچه‌ها‬

760
00:41:06,734 --> 00:41:08,653
‫فکر کنم اولش از شهرت خوشش می‌اومد،‬

761
00:41:11,802 --> 00:41:14,096
‫ولی یه مقطعی اوضاع کم‌کم عوض شد‬

762
00:41:14,972 --> 00:41:18,726
‫وقتی مشهور شدم، فوق‌العاده خوشحال بودم‬

763
00:41:19,768 --> 00:41:22,354
‫بعد از حدود شش ماه گفتم: "ای وای!"‬

764
00:41:23,074 --> 00:41:24,874
‫این دردهای درونم رو درمان نکرد‬

765
00:41:24,899 --> 00:41:27,193
‫اون کاری رو که فکر می‌کردم، واسه‌م نکرد‬

766
00:41:27,776 --> 00:41:32,656
‫از قبل باورهای منفی عمیقی درباره‌ی خودم داشتم‬

767
00:41:32,680 --> 00:41:34,258
‫درباره‌ی این حسش حرف می‌زد،‬

768
00:41:34,283 --> 00:41:37,453
‫یه‌جور حس پوچی یا تنهایی،‬

769
00:41:37,477 --> 00:41:40,222
‫که نمی‌تونست پُرش کنه‬

770
00:41:40,247 --> 00:41:43,292
‫نمی‌شه فهمید این فکرها از کجا میان‬

771
00:41:43,375 --> 00:41:44,919
‫ولی می‌دونم وقتی کوچیک‌تر بود،‬

772
00:41:45,836 --> 00:41:50,716
‫براش سخت بود جایی پیدا کنه که‬
‫واقعاً توش احساس امنیت کنه‬

773
00:41:53,038 --> 00:41:54,778
‫[ ۱۹۷۴ ]‬

774
00:41:54,803 --> 00:41:58,390
‫بچه که بود، مادرش توی کانادا زندگی می‌کرد،‬

775
00:41:58,474 --> 00:42:01,018
‫پدرش هم توی کالیفرنیا‬

776
00:42:01,042 --> 00:42:03,748
‫وقتی اون‌قدر بزرگ شد که بتونه تنها سفر کنه،‬

777
00:42:03,773 --> 00:42:06,104
‫مدام بین این دو جا رفت‌وآمد می‌کرد‬

778
00:42:06,129 --> 00:42:08,125
‫پنج سالم بود،‬

779
00:42:08,150 --> 00:42:12,780
‫من رو سوار هواپیمای مونترآل به لس‌آنجلس کردن‬

780
00:42:14,323 --> 00:42:17,092
‫یه کارت بهم آویزون کردن،‬

781
00:42:17,117 --> 00:42:19,203
‫که روش نوشته بود: "کودک بدون همراه"‬

782
00:42:21,038 --> 00:42:25,251
‫بی‌نهایت ترسیده بودم‬

783
00:42:26,460 --> 00:42:31,006
‫می‌تونم تصور کنم چقدر به‌همش می‌ریخته،‬

784
00:42:31,030 --> 00:42:33,242
‫و چطور باعث می‌شده بیشتر از خودش بپرسه:‬

785
00:42:33,652 --> 00:42:38,114
‫"من این وسط به کجا تعلق دارم؟"‬

786
00:42:38,138 --> 00:42:39,932
‫باورم این بود که...‬

787
00:42:40,015 --> 00:42:44,270
‫زیادی محتاج محبتم،‬
‫به اندازه‌ی کافی خوب نیستم و اهمیتی ندارم‬

788
00:42:44,895 --> 00:42:49,400
‫تمام زندگی‌م تلاش کردم ثابت کنم‬
‫این سه تا باور درست نیستن‬

789
00:42:50,818 --> 00:42:54,196
‫فکر می‌کنم متیو دنبال این بود که‬
‫یه درد درونی رو...‬

790
00:42:54,220 --> 00:42:56,597
‫آروم کنه یا یه خلأ رو پُر کنه،‬

791
00:42:56,622 --> 00:42:59,952
‫ولی توی دنیای بیرون دنبال راه‌حل می‌گشت‬

792
00:43:01,347 --> 00:43:02,847
‫[ ۱۹۸۳ ]‬

793
00:43:02,871 --> 00:43:05,833
‫۱۴ سالم بود، تا اون موقع مشروب نخورده بودم‬

794
00:43:05,858 --> 00:43:09,670
‫کل بطری رو خوردم‬

795
00:43:10,546 --> 00:43:13,799
‫انگار توی بهشت بودم‬

796
00:43:14,233 --> 00:43:15,448
‫با خودم گفتم:‬

797
00:43:15,473 --> 00:43:19,967
‫"حتماً آدم‌های عادی همیشه همچین حسی دارن"‬

798
00:43:20,973 --> 00:43:25,686
‫بعدها فهمیدم چقدر پنهونی مشروب می‌خورده،‬

799
00:43:25,710 --> 00:43:28,004
‫تنهایی مست می‌کرده‬

800
00:43:28,147 --> 00:43:32,776
‫الکل احتمالاً اون صدای ته ذهنش رو‬
‫ساکت می‌کرد،‬

801
00:43:32,860 --> 00:43:35,571
‫که مدام می‌گفت به اندازه‌ی کافی خوب نیست‬

802
00:43:36,071 --> 00:43:40,659
‫فکر کنم خیال می‌کرد شهرت اون خلأ رو پُر می‌کنه‬

803
00:43:41,762 --> 00:43:43,262
‫[ ۱۹۹۵ ]‬

804
00:43:43,287 --> 00:43:46,790
‫با این‌که ابرستاره شد،‬

805
00:43:46,874 --> 00:43:52,963
‫باز یه چیزی توی وجودش بود که آروم نمی‌گرفت‬

806
00:43:54,089 --> 00:43:56,592
‫اون شعله‌ی سوزان شهرت...‬

807
00:43:57,343 --> 00:43:59,470
‫هیچی جز همون شهرت بهت نمی‌ده‬

808
00:43:59,553 --> 00:44:03,015
‫همون حرف قدیمی که می‌گن‬
‫شهرت خوشبختت نمی‌کنه‬

809
00:44:04,141 --> 00:44:05,551
‫ولی هیچ‌کس باورش نمی‌کنه،‬

810
00:44:05,576 --> 00:44:07,704
‫تا آدم خودش تجربه‌ش کنه.‬
‫بعد می‌گه: "آهان، راست می‌گفتن"‬

811
00:44:07,728 --> 00:44:10,022
‫مردم می‌گن:‬
‫"مشکلش چیه؟ دنیا توی چنگشه"‬

812
00:44:10,046 --> 00:44:12,465
‫- دقیقاً. می‌دونی؟‬
‫- آره‬

813
00:44:12,608 --> 00:44:13,901
‫ام...‬

814
00:44:13,984 --> 00:44:16,070
‫عجب‬

815
00:44:16,954 --> 00:44:19,340
‫- من یه سؤال بپرسم؟‬
‫- باشه، نوبت توئه‬

816
00:44:19,365 --> 00:44:20,699
‫کوین کیه؟‬

817
00:44:24,453 --> 00:44:28,290
‫اسم‌تون چیه؟ چه نسبتی با متیو پری دارید؟‬

818
00:44:28,957 --> 00:44:33,379
‫سلام، کوین پولاکم، از دنیای سینما و اینترنت‬
‫[ کوین پولاک، سینما و اینترنت ]‬

819
00:44:34,463 --> 00:44:39,718
‫فکر کنم می‌تونم بگم دوست قدیمی‌ش بودم‬

820
00:44:40,302 --> 00:44:42,429
‫سر صحنه‌ی "فرندز" آشنا شدیم‬

821
00:44:43,013 --> 00:44:47,101
‫رفته بودم دیدن کورتنی کاکس که قبلاً‬
‫با هم یه فیلم کار کرده بودیم،‬

822
00:44:47,184 --> 00:44:50,813
‫کمی بعد از به‌اصطلاح موفقیتِ من توی‬
‫"چند مرد خوب"‬

823
00:44:50,896 --> 00:44:52,856
‫فکر کنم فصل دوم بود‬

824
00:44:52,940 --> 00:44:55,275
‫سریال حسابی موفق شده بود‬

825
00:44:55,299 --> 00:44:59,856
‫من و متیو فوراً با هم جور شدیم،‬

826
00:44:59,881 --> 00:45:02,024
‫چون حس شوخ‌طبعی‌مون شبیه هم بود‬

827
00:45:02,049 --> 00:45:04,260
‫متیو از پشت سرم می‌اومد...‬

828
00:45:04,284 --> 00:45:06,395
‫- یواشکی‬
‫- وقتی داشتم با کسی حرف می‌زدم...‬

829
00:45:06,420 --> 00:45:08,682
‫توی گوشم زمزمه می‌کرد...‬

830
00:45:08,706 --> 00:45:11,557
‫یکی از بی‌ربط‌ترین دیالوگ‌های "چند مرد خوب" رو،‬

831
00:45:11,582 --> 00:45:13,767
‫- که هیچ‌کس نقلش نمی‌کرد‬
‫- آره‬

832
00:45:14,002 --> 00:45:15,337
‫مارکینسون رفته‬

833
00:45:15,361 --> 00:45:16,772
‫"مارکینسون رفته"‬

834
00:45:16,797 --> 00:45:19,668
‫چی داره می‌گه؟ چرا متیو پری یهو این رو گفت؟‬

835
00:45:19,693 --> 00:45:22,821
‫از اون فیلم‌هاست که بارها و بارها می‌دیدمش‬

836
00:45:22,845 --> 00:45:25,889
‫دیالوگی از "چند مرد خوب" که‬
‫فقط متیو پری بلد بود‬

837
00:45:25,913 --> 00:45:26,976
‫آره‬

838
00:45:29,476 --> 00:45:33,480
‫توی استودیوی برادران وارنر‬
‫دفتر داشتم تا یه سریال بسازم‬

839
00:45:33,564 --> 00:45:37,901
‫یادمه ازم پرسید:‬

840
00:45:37,925 --> 00:45:41,261
‫"چرا می‌خوای توی تلویزیون کار کنی؟‬
‫ما آرزومونه کار تو رو بکنیم"‬

841
00:45:41,947 --> 00:45:46,618
‫ولی وقتی بااستعداد و جاه‌طلبی...‬

842
00:45:48,287 --> 00:45:50,414
‫هیچ‌وقت نفس راحت نمی‌کشی‬

843
00:45:51,442 --> 00:45:54,101
‫کارتون با این فصل تموم شد؟‬
‫همه‌ی قسمت‌ها رو گرفتید؟‬

844
00:45:54,125 --> 00:45:56,085
‫بله، دو هفته پیش تموم کردیم‬

845
00:45:56,110 --> 00:45:57,982
‫الان چی کار می‌کنی؟‬
‫فیلم سینمایی هم بازی می‌کنی؟‬

846
00:45:58,006 --> 00:46:01,059
‫آره، دارم برای بازی توی یه فیلم‬
‫صحبت می‌کنم یا...‬

847
00:46:01,083 --> 00:46:03,320
‫منم درباره‌ش حرف می‌زنم، ولی چیزی گیرم نمیاد‬

848
00:46:03,345 --> 00:46:04,347
‫آره‬

849
00:46:04,371 --> 00:46:06,998
‫توی پارکینگ می‌شینم، می‌گم:‬
‫"تو رو خدا بذارید منم یه فیلم بازی کنم"‬

850
00:46:10,017 --> 00:46:13,771
‫سال ۱۹۹۵ با متیو آشنا شدم،‬
‫[ ۱۹۹۵ ]‬

851
00:46:13,854 --> 00:46:16,690
‫سر اولین فیلم مهمش، "هجوم احمق‌ها"‬

852
00:46:17,315 --> 00:46:19,085
‫همه می‌خوان یه میراثی از خودشون به جا بذارن‬

853
00:46:19,109 --> 00:46:21,195
‫میراث من همون فیلمه،‬
‫[د اگ درایزین، تهیه‌کننده‌ی فیلم ]‬

854
00:46:21,586 --> 00:46:24,531
‫چون فیلم‌نامه‌ش بر اساس زندگی خودم بود‬

855
00:46:25,525 --> 00:46:29,247
‫سال ۱۹۹۰ رفتم استودیوی کلمبیا،‬

856
00:46:29,279 --> 00:46:31,473
‫تا چند تا ایده پیشنهاد بدم‬

857
00:46:31,504 --> 00:46:35,049
‫اون موقع می‌شد بری بگی:‬
‫"داستان درباره‌ی یه سگ و یه گربه‌ست"،‬

858
00:46:35,074 --> 00:46:36,680
‫اونا هم می‌گفتن: "باشه، می‌خریمش"‬

859
00:46:36,705 --> 00:46:40,417
‫داشتم ایده‌های واقعاً بدی مطرح می‌کردم‬

860
00:46:40,910 --> 00:46:42,065
‫بعد دوستم گفت:‬

861
00:46:42,090 --> 00:46:44,051
‫"داگ، چرا از زندگی خودت نمی‌گی؟"‬

862
00:46:44,134 --> 00:46:47,429
‫همه گفتن: "مگه زندگی‌ش چی داره که جالب باشه؟"‬

863
00:46:47,513 --> 00:46:50,182
‫گفتم: "خب، می‌دونید‬

864
00:46:50,265 --> 00:46:53,352
‫با یه خانمی یکی دو بار قرار گذاشته بودم،‬

865
00:46:53,435 --> 00:46:57,022
‫یه مدتی هم ندیده بودمش‬

866
00:46:57,105 --> 00:47:00,234
‫اومد در خونه‌م و گفت حامله‌ست"‬

867
00:47:00,317 --> 00:47:03,737
‫بهش گفتم: "تبریک می‌گم".‬
‫اونم گفت: "بچه مال توئه"‬

868
00:47:03,821 --> 00:47:07,407
‫هفته‌ی بعدش رفتیم وگاس و ازدواج کردیم‬

869
00:47:08,087 --> 00:47:10,219
‫داستان رو که تعریف کردم،‬

870
00:47:10,244 --> 00:47:12,621
‫همه گفتن: "عجب داستان خوبی!"‬

871
00:47:12,646 --> 00:47:14,373
‫خلاصه قرارداد بستیم‬

872
00:47:14,398 --> 00:47:16,099
‫بعد بهم زنگ زدن و گفتن:‬

873
00:47:16,124 --> 00:47:21,547
‫"یه خبر خیلی خوب!‬
‫می‌خوایم متیو پری نقش تو رو بازی کنه‬

874
00:47:22,130 --> 00:47:25,050
‫باید ببینیش و تأییدش کنی"‬

875
00:47:25,514 --> 00:47:30,639
‫رفتم دفتر مدیر برنامه‌هاش تا ببینمش‬

876
00:47:30,722 --> 00:47:33,725
‫فصل دوم "فرندز" تازه تموم شده بود‬

877
00:47:33,809 --> 00:47:36,270
‫پرطرفدارترین سریال تلویزیون بود‬

878
00:47:36,353 --> 00:47:38,438
‫متیو هم ستاره‌ی بزرگ تلویزیون شده بود‬

879
00:47:39,064 --> 00:47:42,150
‫ولی بار اول که دیدمش، خیلی راحت و خودمونی بود‬

880
00:47:42,234 --> 00:47:45,237
‫انگار صد سال بود می‌شناختیش‬

881
00:47:45,320 --> 00:47:47,823
‫گفتم: "شوخی می‌کنید؟ حله!‬

882
00:47:47,906 --> 00:47:50,701
‫می‌تونه نقش من رو بازی کنه"‬

883
00:47:50,725 --> 00:47:52,548
‫چشم به هم زدم، دیدم...‬

884
00:47:54,329 --> 00:47:59,418
‫فیلم‌برداری شروع شده و‬
‫سلما هایک هم نقش زنم رو گرفته‬

885
00:47:59,501 --> 00:48:01,837
‫خودم هم یکی‌دو نقش کوتاه توی فیلم داشتم‬

886
00:48:01,920 --> 00:48:04,590
‫تو رو خدا، احتمالاً همین الان دارم‬
‫از بالای سرش پرواز می‌کنم‬

887
00:48:04,673 --> 00:48:06,675
‫کِی...؟ نه‬

888
00:48:06,699 --> 00:48:09,244
‫آره، نقش داگ درایزین رو بازی می‌کنم.‬
‫خودش جلوم نشسته‬

890
00:48:14,266 --> 00:48:16,768
‫توی وگاس فیلم می‌گرفتیم،‬
‫خیلی هم توی بلوار استریپ بودیم‬

891
00:48:16,852 --> 00:48:21,732
‫مردم مدام می‌گفتن: "اون متیو پریه!"‬

892
00:48:22,691 --> 00:48:24,902
‫انگار همه‌چی حول متیو پری می‌چرخید‬

893
00:48:24,985 --> 00:48:26,987
‫- بفرمایید‬
‫- ممنون‬

894
00:48:29,448 --> 00:48:31,950
‫این‌جا توی وگاس خیلی محبوبم‬

895
00:48:35,621 --> 00:48:37,407
‫متیو بین دو فصل سریال وقت کمی داشت،‬

896
00:48:37,432 --> 00:48:40,560
‫فقط چهار ماه برای ساخت فیلم وقت داشتیم‬

897
00:48:40,584 --> 00:48:42,628
‫همه یه‌کم مضطرب بودن‬

898
00:48:42,652 --> 00:48:45,428
‫روز اول که رفتم توی کانکسش‬
‫تا براش آرزوی موفقیت کنم،‬

899
00:48:45,453 --> 00:48:47,466
‫اعتراف کرد چقدر می‌ترسه‬

900
00:48:47,549 --> 00:48:50,052
‫اون‌جا یه روی دیگه از متیو رو دیدم‬

901
00:48:50,436 --> 00:48:51,595
‫بی‌خیال‬

902
00:48:52,304 --> 00:48:56,308
‫اصلاً نمی‌خواست توی این فیلم هم‬
‫همون چندلر باشه‬

903
00:48:56,391 --> 00:48:57,392
‫دوباره بگیریم. ببخشید‬

904
00:48:57,476 --> 00:48:59,227
‫حس می‌کرد این فیلم...‬

905
00:48:59,311 --> 00:49:02,898
‫زندگی و آینده‌ی حرفه‌ای‌ش رو تعیین می‌کنه‬

906
00:49:02,981 --> 00:49:05,442
‫فرصتش بود که جدی گرفته بشه‬

907
00:49:05,525 --> 00:49:08,528
‫- حرکت!‬
‫- ساعت پنج ولم کردی رفتی. لعنتی‬

908
00:49:08,612 --> 00:49:09,947
‫خب، ببخ...‬

909
00:49:10,658 --> 00:49:11,692
‫لعنتی‬

910
00:49:11,716 --> 00:49:14,010
‫تمام عمرم واسه این تلاش کردم...‬

911
00:49:14,034 --> 00:49:15,285
‫ای خدا!‬

912
00:49:15,369 --> 00:49:18,914
‫دیگه همون آدمی نبود که قبلاً دیده بودم‬

913
00:49:18,997 --> 00:49:20,666
‫یه‌کم نگران شدم‬

914
00:49:20,749 --> 00:49:22,542
‫یادمه به کارگردان گفتم:‬

915
00:49:22,626 --> 00:49:26,505
‫"متیو فکر می‌کنه بار تمام دنیا روی دوششه"‬

916
00:49:26,529 --> 00:49:29,524
‫لازم نیست، همین الان درست گرفتیمش. خوبه‬

917
00:49:29,549 --> 00:49:31,093
‫واقعاً هم همچین حسی داشت‬

918
00:49:31,597 --> 00:49:34,571
‫توی یکی از صحنه‌های مهم، مشکل این بود که...‬

919
00:49:34,596 --> 00:49:38,934
‫متیو به‌عنوان بازیگر نمی‌فهمید‬
‫چرا شخصیتش بعد از حامله‌کردن یه زن،‬

920
00:49:39,017 --> 00:49:42,312
‫فرداش تصمیم می‌گیره باهاش ازدواج کنه‬

921
00:49:42,396 --> 00:49:43,814
‫چی شد؟‬

922
00:49:43,838 --> 00:49:47,008
‫براش توضیح دادم چرا خودم اون تصمیم رو گرفتم‬

923
00:49:47,901 --> 00:49:52,155
‫گفتم وقتی خانواده‌ی آنا ماریا رو دیدم،‬

924
00:49:52,239 --> 00:49:54,074
‫بچه رو گذاشتن توی بغلم‬

925
00:49:54,658 --> 00:49:58,161
‫یه نگاه به بچه کردم، یه نگاه به آنا کردم،‬

926
00:49:58,245 --> 00:50:00,539
‫با خودم گفتم:‬

927
00:50:01,208 --> 00:50:03,003
‫"نمی‌تونم ول‌شون کنم و برم"‬

928
00:50:03,667 --> 00:50:04,668
‫ببخشید‬

929
00:50:07,462 --> 00:50:09,172
‫همون‌جا تصمیم گرفتم...‬

930
00:50:11,418 --> 00:50:12,878
‫پدر بشم‬

931
00:50:15,095 --> 00:50:17,723
‫از تیم متس چه خبر؟‬
‫خب، الان بهترم‬

932
00:50:17,806 --> 00:50:24,104
‫واقعاً معتقدم واقعی‌بودن داستان‬
‫خیلی بهش کمک کرد‬

933
00:50:24,187 --> 00:50:26,982
‫تا من برای خودم غذا می‌کشم،‬
‫می‌شه یه لحظه بغلش کنی؟‬

934
00:50:27,065 --> 00:50:29,651
‫وای نه، فکر نکنم کار من باشه.‬
‫من بلد... نمی‌تونم‬

935
00:50:29,675 --> 00:50:30,919
‫- باشه‬
‫- می‌تونی‬

936
00:50:30,944 --> 00:50:34,740
‫فیلم رو ببینید،‬
‫می‌فهمید چی به اون صحنه اضافه کرد‬

937
00:50:34,823 --> 00:50:36,950
‫بچه خوابه و یهو سرش رو برمی‌گردونه‬

938
00:50:36,974 --> 00:50:38,986
‫متیو بهش نگاه می‌کنه،‬

939
00:50:39,011 --> 00:50:43,891
‫بعد اون آه رو خودش به صحنه اضافه کرد،‬
‫انگار تازه فهمیده:‬

940
00:50:43,915 --> 00:50:47,419
‫"وای خدا، این یعنی مسئولیت"‬

941
00:50:48,336 --> 00:50:49,713
‫کار رو یه پله بالاتر برد‬

942
00:50:50,213 --> 00:50:52,591
‫گرفتیمش! آره! ایول!‬

943
00:50:52,674 --> 00:50:56,386
‫به نظرم آخرش متیو سر صحنه خیلی خوش گذروند،‬

944
00:50:56,470 --> 00:50:57,471
‫برداشت چهارم‬

945
00:50:57,554 --> 00:50:59,931
‫مخصوصاً وقتی کار خانوادگی شد‬

946
00:51:00,015 --> 00:51:01,099
‫کلاکت‬

947
00:51:01,183 --> 00:51:03,769
‫توی فیلم، بابامون نقش پدرش رو بازی می‌کرد‬

948
00:51:03,793 --> 00:51:04,858
‫سورپرایز!‬

949
00:51:04,883 --> 00:51:06,426
‫مامان، بابا‬

950
00:51:08,148 --> 00:51:11,151
‫صحنه رو تمرین کردیم، بعد چشم‌مون به هم افتاد،‬

951
00:51:11,234 --> 00:51:13,570
‫زدیم زیر خنده، چون خیلی مسخره بود که...‬

952
00:51:13,653 --> 00:51:15,155
‫داره نقش بابام رو بازی می‌کنه‬

953
00:51:15,238 --> 00:51:17,783
‫می‌خواستم قبلش زنگ بزنم.‬
‫فکر مامانت بود بدون اطلاع بیایم‬

954
00:51:18,408 --> 00:51:21,161
‫به این‌همه تلاشی که می‌کنه خیلی افتخار می‌کنم‬

955
00:51:21,244 --> 00:51:22,454
‫عالی بود‬

956
00:51:23,997 --> 00:51:26,708
‫تا روزی که رفتن دریاچه‌ی مید فیلم‌برداری کنن‬

957
00:51:28,126 --> 00:51:30,545
‫اون‌جا نبودم ولی ای کاش بودم،‬

958
00:51:31,463 --> 00:51:33,673
‫چون توی وقت ناهار،‬

959
00:51:34,937 --> 00:51:38,095
‫متیو اجازه گرفت بره جت‌اسکی‌سواری،‬

960
00:51:39,262 --> 00:51:42,808
‫پرت شد توی هوا،‬

961
00:51:43,433 --> 00:51:44,810
‫و آسیب دید‬

962
00:51:46,436 --> 00:51:48,355
‫اصلاً نمی‌دونستم چه اتفاقی داره می‌افته‬

963
00:51:49,022 --> 00:51:52,651
‫دکتر یه قرص بهم داد،‬

964
00:51:53,151 --> 00:51:55,779
‫گفت: "فیلم‌برداری که تموم شد، این رو بخور"‬

965
00:51:56,655 --> 00:52:00,575
‫خوردمش و بعد یه سرخوشی فوق‌العاده‌ای حس کردم‬

966
00:52:01,368 --> 00:52:03,495
‫خب، چرا بیشتر نخورم؟‬

967
00:52:04,913 --> 00:52:08,792
‫بعد کم‌کم اگه نمی‌خوردمش، حالم بد می‌شد‬

968
00:52:08,875 --> 00:52:12,295
‫بعد سه تا می‌خوری،‬

969
00:52:13,088 --> 00:52:14,506
‫بعد هم چهار تا‬

970
00:52:16,383 --> 00:52:20,053
‫کی می‌دونه اگه اون حادثه پیش نمی‌اومد، چی می‌شد؟‬

971
00:52:24,908 --> 00:52:27,411
‫فیلم سال ۱۹۹۷ اکران شد‬
‫[ ۱۹۹۷ ]‬

972
00:52:27,435 --> 00:52:29,980
‫متیو می‌خواست فیلم موفق بشه،‬

973
00:52:30,063 --> 00:52:31,314
‫ولی می‌ترسید‬

974
00:52:31,398 --> 00:52:32,983
‫مضطرب بود‬

975
00:52:33,007 --> 00:52:36,552
‫متیو پری، چندلرِ خجالتی سریال "فرندز"،‬

976
00:52:36,577 --> 00:52:40,198
‫از قاب کوچک تلویزیون به پرده‌ی سینما می‌رود‬

977
00:52:40,282 --> 00:52:42,075
‫این فیلم فرصتی است برای پری،‬

978
00:52:42,159 --> 00:52:44,806
‫ستاره‌ی تازه‌ی سریال موفق "فرندز"،‬

979
00:52:44,830 --> 00:52:47,075
‫تا پا به عرصه‌ی سینما بگذارد،‬

980
00:52:47,100 --> 00:52:51,355
‫و موقتاً از حاشیه‌ی امنِ موفقیت تلویزیونی‌اش‬
‫فاصله بگیرد‬

981
00:52:52,836 --> 00:52:55,547
‫بعد نقدها منتشر شدن‬

982
00:52:55,572 --> 00:52:56,800
‫من به فیلم رأی مثبت می‌دم،‬

983
00:52:56,825 --> 00:53:00,247
‫چون هردوشون دل‌نشین بودن،‬
‫خانواده‌هاشون رو هم دوست داشتم‬

984
00:53:01,094 --> 00:53:05,682
‫خیلی هیجان‌انگیز بود.‬
‫حسابی افتخار می‌کردم، باورم نمی‌شد‬

985
00:53:08,018 --> 00:53:13,106
‫چند روز قبل از اکران،‬
‫دقیقه‌ی نود بهمون زنگ زدن:‬

986
00:53:13,190 --> 00:53:15,899
‫"برید شیکاگو، متیو مهمون اپرا وینفریه"‬

987
00:53:15,924 --> 00:53:17,426
‫ما هم گفتیم: "وای، باشه!"‬

988
00:53:18,945 --> 00:53:21,323
‫به دوست‌مون متیو پری خوشامد بگید‬

989
00:53:23,490 --> 00:53:25,113
‫اومد روی صحنه،‬

990
00:53:25,751 --> 00:53:28,615
‫همه حسابی تشویقش کردن‬

991
00:53:29,372 --> 00:53:30,707
‫اپرا بهش خوشامد گفت‬

992
00:53:31,791 --> 00:53:35,587
‫بهش گفت: "وای، تو... خیلی لاغر شدی"‬

993
00:53:35,611 --> 00:53:38,072
‫از نزدیک خیلی لاغرتره.‬
‫خب، تلویزیون...‬

994
00:53:38,097 --> 00:53:40,358
‫برای بیننده‌های توی خونه،‬
‫هیکلت عادی به نظر میاد، ولی...‬

995
00:53:40,383 --> 00:53:41,384
‫آره‬

996
00:53:42,584 --> 00:53:43,630
‫مرسی‬

997
00:53:43,655 --> 00:53:45,573
‫چون تلویزیون آدم رو چاق‌تر نشون می‌ده‬

998
00:53:45,597 --> 00:53:49,017
‫متیو رو که دیدم، گفتم: "این پسر خیلی مریضه"‬

999
00:53:49,601 --> 00:53:53,521
‫از وقتی چند تا صحنه رو دوباره گرفتیم،‬
‫چهار پنج ماه ندیده بودمش‬

1000
00:53:53,605 --> 00:53:55,803
‫این‌طرف! متیو!‬

1001
00:53:56,691 --> 00:53:58,511
‫فکر کردم شاید سرطان باشه،‬

1002
00:53:58,536 --> 00:54:02,206
‫یا یه بیماری مربوط به سیستم ایمنی،‬
‫یه همچین چیزی‬

1003
00:54:02,697 --> 00:54:05,273
‫خیلی مریضه و وضعش واقعاً بده‬

1004
00:54:08,328 --> 00:54:11,539
‫بهانه‌ش این بود که خیلی کم خوابیده،‬

1005
00:54:11,623 --> 00:54:14,125
‫هرچی بود، از کنارش گذشتیم‬

1006
00:54:14,209 --> 00:54:18,338
‫منم دیگه بهش فکر نکردم‬

1007
00:54:18,421 --> 00:54:20,674
‫- یه‌کم وزن کم کردی‬
‫- آره، یه‌کم‬

1008
00:54:20,757 --> 00:54:23,677
‫- چرا؟ برای یه نقش؟‬
‫- دلیل خاصی نداره، همین‌طوری‬

1009
00:54:23,760 --> 00:54:25,971
‫- خیلی ازت کار می‌کشن؟‬
‫- آره‬

1010
00:54:31,726 --> 00:54:34,771
‫اوایل کارم یه بار دعا کردم‬

1011
00:54:35,855 --> 00:54:40,318
‫گفتم: "خدایا، هر کاری می‌خوای با من بکن‬

1012
00:54:41,027 --> 00:54:43,446
‫فقط لطفاً مشهورم کن"‬

1013
00:54:44,281 --> 00:54:46,574
‫حدود سه هفته بعد،‬

1014
00:54:47,075 --> 00:54:48,660
‫نقش "فرندز" رو گرفتم‬

1015
00:54:49,786 --> 00:54:52,455
‫ولی خدا اون قسمت دیگه‌ی دعام رو یادش نرفت‬

1016
00:54:52,539 --> 00:54:55,333
‫- مت!‬
‫- الان مشغول چه کاری هستی؟‬

1017
00:54:55,357 --> 00:54:59,486
‫دارم همون سریال رو کار می‌کنم، فعلاً فقط همین‬

1018
00:55:00,213 --> 00:55:02,716
‫واقعاً مجبور بودم این مشکل رو پنهان کنم‬

1019
00:55:02,740 --> 00:55:04,609
‫اعتیاد مرموز متیو‬

1020
00:55:04,634 --> 00:55:07,762
‫- پری برای اعتیاد به... تحت درمانه‬
‫- مسکن‌های تجویزی‬

1021
00:55:07,846 --> 00:55:11,516
‫سعی می‌کنم خودم رو بامزه بدونم.‬
‫هی هم دارم می‌گم "بامزه"‬

1022
00:55:11,599 --> 00:55:13,560
‫همه‌چی کاملاً از کنترل خارج شد‬

1023
00:55:13,643 --> 00:55:16,146
‫پری در مراحل اولیه‌ی وابستگی به مواد قرار داره‬

1024
00:55:16,229 --> 00:55:17,598
‫واقعاً خطر مرگ داره‬

1025
00:55:17,623 --> 00:55:19,208
‫ولی بعد می‌افته به جون خودت...‬

1026
00:55:19,232 --> 00:55:20,525
‫متیو!‬

1027
00:55:20,549 --> 00:55:22,885
‫و می‌گه: "خب، حالا می‌خوام بکشمت"‬

1028
00:55:23,000 --> 00:55:43,000
  جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام :
  .:: @MiraMovie1 ::.
  .:: @myZedMovie ::.

